از آنجا که ویژه‌نامه کلیک نیز اهمیت بسیار زیادی برای خوانندگان خود قائل است و همواره تلاش می‌کند اطلاعات آنها را به‌روز نگه‌دارد، در این شماره قصد داریم با معرفی برخی ترفندها و نکات لازم برای استفاده از این سیستم‌عامل، علاوه بر آشناسازی شما با برخی امکانات جدید این سیستم‌عامل، نحوه استفاده از آن را نیز به شما آموزش دهیم.

اگر شما نیز نسخه‌ای از این ویندوز را نصب کرده باشید مطمئنا اولین تغییری که در آن مشاهده کرده‌اید همان بزرگ‌ترین تغییری است که مایکروسافت در مجموعه سیستم‌ های عامل‌ خود ایجاد کرده است؛ تغییر در منوی استارت ویندوز که همیشه به‌صورت یک فهرست بازشونده به‌نمایش درمی‌آمد! همان‌طور که می‌دانید این منو در ویندوز 8 بکلی تغییر کرده است و هیچ خبری از شکل و شمایل قبلی درکار نیست. در ساختار جدیدی که برای این بخش درنظر گرفته شده منوی شروع جای خود را به صفحه شروع داده است و یک صفحه شامل تصاویری زنده از نرم‌افزارها و فایل‌هایی که مورد علاقه شماست در اختیارتان قرار می‌گیرد.

در این بخش می‌توانید بسادگی نرم‌افزارها را مدیریت کنید و به جستجوی ابزار موردنظر در آنها نیز بپردازید.

در حالت کلی اگر بخواهیم نیازهای یک کاربر در ویندوز را خلاصه کنیم، می‌توانیم به امکاناتی همچون دسترسی به برنامه‌ها، جستجوی فایل‌های دلخواه و اعمال تغییرات در بخش‌های مختلف سیستم‌عامل اشاره کنیم. این امکانات نیز همگی در صفحه شروع ویندوز درنظر گرفته شده‌اند و براحتی می‌توانید با همین صفحه، به بسیاری از نیازهای خود پاسخ دهید. روش کار آسان و حرفه‌ای با این صفحه به شرح زیر است:

1- جستجوی نرم‌افزار: با فشردن کلیدهای Windows + Q صفحه شروع ویندوز در حالت جستجوی نرم‌افزار به‌نمایش درخواهد آمد. در این حالت می‌توانید تمام یا بخشی از نام نرم‌افزار دلخواه خود را تایپ کنید تا میانبر آن برای شما نمایش داده شود و براحتی نرم‌افزار موردنظرتان را اجرا کنید.

2- تغییر در تنظیمات: دوست دارید تنظیمات خاصی را در بخش‌های مختلفی از سیستم‌عامل تغییر دهید؟ از این پس به‌جای طی کردن مسیرهای پیچیده می‌توانید کلیدهای Windows + W را فشار دهید تا صفحه شروع در حالت جستجوی تنظیمات به‌نمایش درآید. در این حالت نیز می‌توانید تمام یا بخشی از نام تنظیمات موردنظر را وارد کنید، سپس از فهرست تنظیمات موجود، مورد قطعی را انتخاب کرده و به اعمال تغییرات خود بپردازید.

3- جستجوی فایل‌ها: عکس، موزیک، فایل متنی و هرچیز دیگری که به‌دنبال آن هستید براحتی با استفاده از صفحه شروع قابل جستجوست. برای جستجوی سریع انواع فایل‌ها می‌توانید از کلیدهای ترکیبی Windows + F کمک بگیرید . در این حالت نیز صفحه شروع در حالت جستجوی فایل فعال می‌شود و مانند موارد قبل می‌توانید با وارد کردن اطلاعات مورد جستجو، نتایج را مشاهده و فایل موردنظرتان را انتخاب کنید.

4- منوی شروع: دوست دارید خیلی سریع تاریخ فعلی رایانه را مشاهده کنید؟ یا به بخش تنظیمات، جستجوی فایل، مدیریت سخت‌افزار و مدیریت اطلاعات به‌اشتراک ‌گذارده شده دسترسی یابید؟ برای این کار می‌توانید از کلیدهای ترکیبی Windows + C استفاده کنید تا منویی مشابه با منوی شروع ویندوز همراه با گزینه‌های ذکر شده را مشاهده کنید.

5- تنظیمات بیشتر: از دیگر کلیدهای میانبر قابل استفاده در این صفحه کلیدهای Windows + I است. با فشردن این کلیدها صفحه شروع همراه با گزینه‌هایی همچون مدیریت شبکه، مدیریت بلندی صدا و مدیریت پیام‌های هشدار در اختیار شما قرار می‌گیرد. همچنین گزینه‌های لازم برای مدیریت زبان و خاموش کردن یا راه‌اندازی مجدد رایانه نیز در این بخش به‌نمایش درمی‌آید.

از دیگر امکاناتی که در صفحه شروع ویندوز 8 مشاهده می‌شود، قابلیت نمایش تصویری از کاربر فعال در ویندوز است. اگر می‌خواهید این تصویر را تغییر دهید یا حتی کاربر دیگری را به ویندوز اضافه کنید، نیاز نیست به کنترل پنل مراجعه کنید یا به‌دنبال گزینه مدیریت کاربران در سیستم‌عامل بگردید. بلکه با کلیک روی تصویر به‌نمایش درآمده از صفحه شروع، منویی برای شما نمایش داده می‌شود که گزینه‌های لازم برای تغییر تصویر کاربر، قفل کردن رایانه، لاگ‌آف کردن و افزودن کاربر جدید به ویندوز را در اختیار شما قرار می‌دهد.

تعداد بسیار زیادی از کاربران تمایل دارند خودشان چیدمان برنامه‌های موجود در صفحه شروع ویندوز را مشخص کنند. اگر شما هم قصد چنین کاری را دارید یا حتی می‌خواهید چگونگی اجرای نرم‌افزار را تغییر دهید، می‌توانید به اين روش عمل کنید: 1- ابتدا روی آیکون نرم‌افزار موردنظرتان کلیک راست نشانگر ماوس را فشار دهید تا نرم‌افزار مربوط به‌حالت انتخاب درآید. 2- در این مرحله دو گزینه برای شما نمایش داده می‌شود. با کلیک روی گزینه Unpin، نرم‌افزار انتخاب شده از صفحه شروع حذف می‌شود و با کلیک روی گزینه Advanced نیز منوی تنظیمات بیشتر برای شما به‌نمایش درخواهد آمد. 3- در منوی تنظیمات بیشتر نیز گزینه‌هایی برای اجرای نرم‌افزار با دسترسی مدیر سیستم، نمایش محل ذخیره‌سازی نرم‌افزار در هارد‌دیسک و حذف نرم‌افزار از نواروظیفه ویندوز در اختیار شما قرار می‌گیرد.

به‌خاطر سپردن مسیرهای تایپ شده در نوار آدرس ویندوز اکسپلورر و همچنین فایل‌های بازدید شده، از جمله امکاناتی است که در نسخه‌های مختلف سیستم‌عامل ویندوز وجود داشته است.

اگر شما هم مثل بسیاری از کاربران دیگر تمایلی به استفاده از این قابلیت ندارید یا در موارد خاص می‌خواهید حافظه رایانه خود را از این اطلاعات پاک کنید، می‌توانید به‌روش زیر عمل کنید :

1- ابتدا پنجره ویندوز اکسپلورر را اجرا کنید. (با ورود به My Computer یا فشردن کلیدهای Windows + E این کار صورت می‌گیرد)

2- روی گزینه File کلیک کرده و به منوی Clear History مراجعه کنید.

3- در نهایت با انتخاب هریک از گزینه‌های Recent items list , Address bar history نسبت به پاکسازی آنها اقدام کنید.

از دیگر تغییراتی که در ویندوز 8 به چشم می‌خورد، ریبون طراحی شده برای ویندوز اکسپلورر است. به‌کمک این ریبون می‌توانید براحتی عملیاتی همچون حذف، کات، کپی، تغییر نام و ... را با یک کلیک به انجام برسانید. اما مهم‌ترین مشکلی که این ریبون دارد و کاربران را به‌فکر عدم استفاده از آن می‌اندازد فضای زیادی است که اشغال می‌کند! چنانچه دوست دارید فضای آزاد بیشتری در اختیار داشته باشید و ترجیح می‌دهید این ریبون را غیرفعال سازید، می‌توانید به روش زیر عمل کنید:

در ویندوز اکسپلورر روی علامت پیکان رو به پایین که بالای تب Home وجود دارد کلیک و گزینه Minimize the Ribbon را انتخاب کنید.

توجه: با انجام عملیات فوق، ریبون مخفی می‌شود اما با ورود بعدی شما به سیستم‌عامل یا روشن شدن مجدد رایانه، تنظیمات ویندوز به حالت قبل بازخواهد گشت و ریبون بار دیگر به‌نمایش درخواهد آمد.

چنانچه قصد دارید پس از هر بار راه‌اندازی رایانه، ویندوز را ملزم به مخفی کردن ریبون کنید، می‌توانید مراحل زیر را دنبال کنید :

1- کلیدهای ترکیبی Windows + R را فشار دهید تا ابزار Run اجرا شود. 2- عبارت
gpedit.msc را در کادر مربوط وارد کرده و کلید اینتر را فشار دهید. 3- پس از ورود به بخش ویرایش تنظیمات، مسیر زیر را از منوی سمت چپ طی کنید:

Computer Configuration --» Administrative Templates--» Windows Components--» Windows Explorer

4- پس از طی دقیق مسیر فوق، در بخش سمت راست صفحه، گزینه‌ Start Windows Explorer with Ribbon minimized را جستجو کرده و روی آن دوبار کلیک کنید. 5- در پنجره به‌نمایش درآمده گزینه Enabled را انتخاب کرده و کلید OK را فشار دهید. 6- چنانچه تمام مراحل را بدرستی انجام داده باشید پس از هر بار راه‌اندازی رایانه، سیستم‌عامل ریبون را مخفی می‌کند و می‌توانید برای همیشه پنجره ویندوز اکسپلورر را بدون ریبون اشغالگر مشاهده کنید.

اين روزها براحتي مي‌توانيد يك لپ‌تاپ با كارايي خوب را براي انجام تمام مصارف عمومي با كمتر از 500 هزار تومان خريداري كنيد. بيشتر نت‌بوك‌ها (netbook) حدود 400 هزار تومان قيمت دارند و حتي بهای برخي مدل‌ها كمتر از آن و حدود300 هزار تومان است. اگر سرعت و قدرت براي شما كافي نبود، خيلي از مدل‌هاي نت‌بوك‌هاي سبك وزن را با پردازنده‌ها (CPU) و گرافيك‌هاي (GPU) نسبتا خوب با قيمتي بين 400 تا 700 هزار تومان هم مي‌توانيد بخريد. اگر بيشتر از اين مي‌توانيد بودجه صرف كنيد و به قيمت‌هاي بالاتر از 700 يا 800 هزار تومان نزديك شويد، مي‌توانيد سراغ لپ‌تاپ‌هايي با پردازنده‌هاي بسيار سريع‌تر Core i5 و ‍Core i7 و گرافيك‌هاي اختصاصي مستقل مناسب بازي نيز برويد. با پرداخت 100 هزار تومان اضافه مي‌توانيد گرداننده نوري DVD نت‌بوك خود را به يك رايتر بلو‌‌ ـ ‌ري تبديل كنيد. در صورتي كه یك میلیون تومان هم بتوانيد روي پول لپ‌تاپ خود بگذاريد، آن وقت مي‌توانيد يك سيستم مخصوص بازي يا يكي از آن نت‌بوك‌هاي تجاري عالي كلاس بالاي برخوردار از گزينه‌هاي اتصال‌پذيري (connectivity) شبكه و امنيتي بالا را تهيه كنيد.

اگر شما لپ‌تاپ خود را تنها در منزل استفاده مي‌كنيد و آن را با خود از اتاقي به اتاق ديگر نمي‌بريد و آن را فقط در دفتر كار خود نگه مي‌داريد، مي‌توانيد لپ‌تاپي با اندازه صفحه نمايش بيشتر از 15 اينچ، يعني 6‌/‌15، 4‌/‌16، 17 يا 18 اينچ ( كه معمولا وزني حدود 3 كيلوگرم يا بيشتر دارند) را انتخاب كنيد. اگر هم عادت داريد سبك بار سفر كنيد، بهترين كار اين است كه يك نت‌بوك 10 اينچي يا يك نت‌بوك فرا قابل حمل (ultraportable) 6‌/‌11 يا 12 اينچي (با وزن 5‌/‌1 تا 2 كيلو) خريداري كنيد. اما تنها زماني نت‌بوك بخريد كه يك لپ‌تاپ داشته باشید و از نت‌بوك بعنوان سيستم دوم دم‌دستي خود در سفر و رفت و آمد استفاده كنيد. هر چند داشتن يك لپ‌تاپ 13 يا 14 اينچي (7‌/‌1 تا 4‌/‌2 كيلويي) بهترین گزینه است.

در مورد زمان شارژ بودن باتري، حتي اگر نت‌بوك خود را تنها از دفتر كار خود به اتاق دیگر يا از ميز رايانه خود در منزل به روي مبل اتاق پذيرايي يا تختخواب و برعكس حمل مي‌كنيد، دوام و مدت شارژ باتري از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. زيرا هيچ‌كس دوست ندارد موقعي كه از لپ‌تاپ استفاده مي‌كند هميشه مجبور باشد نزديك يك پريز برق بماند. اگر لپ‌تاپ 15 اينچي مي‌خريد به دنبال سيستمي باشيد كه باتري آن بيش از 5 ساعت شارژ داشته باشد، البته 6 ساعت دوام شارژ براي چنين سيستمي ايده‌آل است. البته اين زمان دقيقا بستگي به عواملي چون ميزان روشنايي صفحه نمايش و برنامه‌ای دارد كه شما روي لپ‌تاپ اجرا مي‌كنيد (براي مثال ويدئو به مراتب بيشتر از گشت و گذار در وب انرژي باتري را مي‌بلعد).

مشخصات پردازنده، ديسك سخت، حافظه رم (RAM) و تراشه (chip) گرافيك آن ويژگي‌هايي تعيين‌كننده در كارايي و توان يك نت‌بوك محسوب می‌شود؛ پس هنگام خريد بدقت فهرست مشخصات ارائه شده از سوي فروشندگان را مطالعه كنيد. نياز و انتظارات شما از لپ‌تاپ جديدتان دقيقا بستگي به كاري دارد كه مي‌خواهيد با آن انجام دهيد. وظايف سنگين گرافيكي مانند 3D و ويرايش ويدئويی HD يا اتو كد (CAD) در مقايسه با كارهاي عادي و وبگردي نياز به لپ‌تاپ‌هايي گرانقيمت با قطعات و ملزوماتي خاص دارد. اجزای اصلي تشكيل‌دهنده يك نت‌بوك به شرح زير است.

‌‌ـ‌ پردازنده: اگر به دنبال يك لپ‌تاپ فرا قابل حمل نه‌چندان گران با عمر باتري طولاني مي‌گرديد، انواع AMD با فناوري فيوژن (Fusion) و پردازنده‌هاي فرا كم مصرف (ultra low- voltage)‌‌ سري Core اينتل بهترين گزينه برای انتخاب است. به منظور كارايي متوسط، پردازنده‌هايCore i3 مناسب است، با اين حال انواع Core i5 بهتر هستند. اما بازيخورها و كاربرهاي حرفه‌اي حتما بايد انواعي بسيار پيشرفته از پردازنده‌هاي Core i5 يا Core i7 اينتل را در نظر داشته باشند. پردازنده‌هاي سري اتم (Atom) اينتل تنها مخصوص نت‌بوك‌ها و مناسب وبگردي و پخش و استريم محتواي رسانه‌اي است.

‌‌ـ‌ حافظه اصلي: وقتي كه نوبت به حافظه مي‌رسد، حداقل 3 گيگابايت (البته بهتر است 4 گيگابايت باشد) براي ويندوز 7 مناسب است. براي آنهايي كه به دنبال كارايي بيشترند، 6 يا 8 گيگابايت حافظه رم نياز دارند. قبلا یك گيگابايت رم براي نت‌بوك‌ها كافي به نظر مي‌رسيد؛ اما انواع امروزي آنها حداقل 2 گيگابايت رم دارند.

‌‌ـ ‌ديسك سخت: انواع پرسرعت آنها براي كاربران مهمتر از ديسك‌هاي پر ظرفيت هستند. سيستم‌هايي با ديسك‌هاي 7200 دور (RPM) نسبت به انواع 5200 دور ارجحيت دارند. انواع با ظرفيت 500 گيگابايت كاملا براي مصارف مناسب هستند. پيش‌تر160 تا 250 گيگابايت ديسك سخت در نت‌بوك‌ها متداول بود، اما استاندارد امروزي آنها 320 گيگابايت است. فضاهاي ذخيره داده وضعيت جامد (SSD) در مقايسه با ديسك‌هاي سخت، ظرفيت پايين‌تر و قيمت بالاتري دارند (به طور متوسط بيش از 250 تا 350 هزار تومان براي 128 تا 256 گيگابايتي آنها) اما به صورتي باورنكردني در كارايي سيستم موثرند.

‌‌ـ‌ تفكيك‌پذيري صفحه نمايش (Display Resolution): هر چه تعداد پيكسل‌هاي نمايش بيشتر باشد، محتواي بيشتري را مي‌توان در آن جا داد. در لپ‌تاپ‌ها معمولا اين مقدار 1366 در 768 پيكسل است. اما ترجيحا شما انواع با رزولوشن بالاتر، 1600 در 900 يا براي فول اچ دي و 3 بعدي 1920 در 1080 را انتخاب كنيد. با چنين صفحه نمايش multitask، باز كردن چند صفحه و همچنين تماشاي فيلم‌ها آسان‌تر است.

‌‌ـ‌ تراشه گرافيكی: معمولا تراشه‌هاي تعبيه‌شده گرافيكي (آنهايي كه حافظه خود را از حافظه اصلي سيستم به اشتراك مي‌گيرند) براي انجام وظايف پايه‌اي مانند وبگردي، تماشاي ويدئو و اجراي برخي بازي‌هاي سطح متوسط در لپ‌تاپ‌ها كافي و مناسب هستند. اما يك پردازشگر مستقل گرافيكي ـ كه حافظه ويدئوي اختصاصي دارد ـ كارايي گرافيك بهتري را ارائه كرده و پاسخگوي نياز بازي‌هاي رايانه پيشرفته بوده و موجب يك پخش شتاب يافته ويدئويی عالي (accelerated video playback) در سايت‌هايي هولو و همچنين باعث سرعت بخشيدن به ويرايش فايل‌هاي ويدئويي است.

‌‌ـ‌ گرداننده‌هاي DVD‌/‌Blue-ray‌: نت‌بوك‌ها از داشتن درايوهاي نوري بي بهره بوده و در حال محو شدن از پيكربندي نت‌بوك‌هاي سبك وزن نيز هستند؛ چرا كه امروزه شما مي‌توانيد محتواي رسانه‌اي را براحتي با اينترنت از وب، استريم يا دانلود كنيد. دانلود كردن بيشتر نرم افزارها از طريق وب نيز به آساني ممكن است. پس اگر شما نخواهيد لوح فشرده رايت يا بلو‌‌ـ‌ ري تماشا كنيد، ديگر مجبور نيستيد وزن اضافه يك گرداننده نوري را با خود حمل كنيد. اما در لپ‌تاپ های بزرگ‌تر و سنگين داشتن يك گرداننده نوري DVD و مخصوصا بلو‌‌ـ‌ ري، يك امتياز است.

پاسخ به اين سوال چندان آسان نيست، چرا كه سيستم‌هاي ويندوز و مك هر كدام نقاط ضعف و قوت خاص خود را دارد. استفاده از مك‌بوك و مك‌بوك‌پرو با برخورداري از سيستم عامل مك مانند يوزپلنگ برفي (SnowLeopard)، براي كاربر بسيار ساده بوده و اكثرا كارايي سخت‌افزاري بهتري را ارائه مي‌كنند. محتواي چند رسانه‌اي و نرم‌افزارهاي آن در اين سيستم‌ها بهتر و روان‌تر اجرا مي‌شود و بوت آنها سريع‌تر است.

در حالي كه ويندوز 7 براي اجراي بازي‌ها مناسب‌تر بوده و سيستم‌هاي ويندوز گزينه‌هاي نرم‌افزاري بيشتري براي انتخاب دارند. قيمت نت‌بوك‌هاي مك نیز بالاتر از نت‌بوك‌هاي ويندوز بوده و از 999 دلار شروع مي‌شود، به هر حال سيستم‌هاي مك بسيار گران بوده و تنوع سخت‌افزاري در آنها نسبت به نت‌بوك‌ها و نت‌بوك‌هاي ويندوزي كمتر است. با آن كه پيش‌تر امنيت سيستم‌هاي مك زبانزد همه بود، امروزه بسياري از نت‌بوك‌هاي ويندوزي مخصوصا براي مصارف تجاري و با قابليت حفظ امنيت داده بسيار بالا طراحي شده‌اند.

جواد ودودزاده

منابع:

در بقیه ORM‌ها یک زمانی شما پایگاه داده خود را تغییر می‌دهید که نیاز به تغییر کلاس‌های مدل شده از روی شمای بانک اطلاعاتی خود دارید. این کار زمانبر نیست. این که یک ORM چگونه این کار را برای شما انجام می‌دهد، بستگی به طراحی آن دارد. به طور مثال در LINQ 2 SQL شما با صفات سر و کار دارید و در صورت داشتن یک صفت، یک ویژگی از یک کلاس مدل با یک فیلد از یک جدول در پایگاه داده نگاشت می‌شود. در EF 4 نیز به همین منوال بوده‌است.

اما در نسخه EF 4.1 یا همان Code First‌ از آنجا که شما در این نسخه اول مدل‌های خود را طراحی سپس از طریق مد‌ل‌ها پایگاه داده خود را طراحی می‌کنید اگر یک زمانی منطق شما عوض شود، شما می‌توانید مثل حالت قبل کد‌ کلاس‌های مدل خود را تغییر دهید، اما تیم طراحی EF برای حل این مشکل یک راه‌حل ارائه کرده‌است تا به وسیله آن شما با تغییر کد کلاس‌های مدل خود براحتی می‌توانید پایگاه داده خود را نیز تغییر دهید.

این راه‌حل استفاده از یک کتابخانه به نام Code First Migration است، برای این کار شما نیاز دارید آخرین نسخه EF Code First را دانلود و به پروژه خود اضافه کنید. باید به یک نکته توجه داشته باشید، اگر شما نسخه Standalone چارچوب کاری EF را نصب یا آن را حذف کرده‌اید یا آن را به‌روزرسانی کنید. به خاطر این که وقتی شما نسخه Standalone‌ را نصب می‌کنید، کتابخانه آن به Cache Global Assembly) GAC) اضافه می‌شود و شما برای استفاده از نسخه به‌روزرسانی شده EF Code First با مشکل مواجه می‌شوید.

برای نصب آخرین نسخه می‌توانید از NuGet Package Manager استفاده کنید.

برای این کار از منوی view در ویژوال استودیو روی Other Windows کلیک کرده سپس

Package Mangaer Console را انتخاب و در پنجره باز شده عبارت Install-Package EntityFramework را تایپ کنید و سرانجام Enter را بزنید.

بعد از نصب نسخه EF 4.1 Update1 شما می‌توانید همان مراحل قبلی را که در شماره‌های پیش توضیح داده شد انجام ‌دهید. بعد نوبت به تغییر کلاس مدل می‌رسد؛ فرض کنید یک کلاس مدل به صورت زیر تعریف شده‌است:

public class Person

{

public int PersonId { get; set; }

public string Name { get; set; }

}

حال آن را به صورت زیر بازنویسی می‌کنیم:

public class Person

{

public int PersonId { get; set; }

public string Name { get; set; }

public string Email { get; set; }

}

ســـپس کــــــافـــی است نسخــــه EntityFramework.SqlMigrations را نصب کنید. برای این کار نیز می‌توانید
مانند نصب Entity Framework‌ از NuGet‌ استفـــــاده کنید و عبــــارت Install-Package EntityFramework.SqlMigrations را وارد کنید.

بعد از نصب SqlMigration شما می‌توانید دیتابیس خود را از طریق مدل‌های خود به‌روزرسانی کنید، اما چگونه؟

کافی است در پنجره Package Manager Console‌عبارت Update-Database را وارد کنید.

بعد از این کار پایگاه داده شما بر اساس تغییر مدل‌ها خود را به روزرسانی می‌کند، اما حالا می‌خواهیم نام یک فیلد را عوض کنیم؛ مثلا کلاس بالا را به صورت زیر بازنویسی می‌کنیم:

public class Person

{

public int PersonId { get; set; }

public string Name { get; set; }

public string EmailAddress { get; set; }

}

باز عبارت Update-Database را می‌زنیم، اما این بار با این هشدار مواجه می‌شویم:

”Update-Database : -.Net SqlClient Data Provider: ……. Rows were detected. The schema update is terminating because data loss might occur.”

این هشدار به ما می‌گوید ممکن است بعد از به روزرسانی، داده‌های شما با مشکل مواجه می‌شود.

برای این که ببینید دقیقا چه اتفاقی می‌افتد، دستور زیر را وارد کنید: Update-Database –Script

همان طور که مشاهده می‌کنید یک خط از آن به صورت زیر است :

ALTER TABLE [dbo].[People] DROP COLUMN [Email] ;

یعنی می‌خواهد ستون Email را Drop کند، در واقع این ستون را حذف می‌کند.

اما راه حل چیست؟ برای رفع این مشکل شما می‌توانید دستور زیر را وارد کنید :

Update-Database -Renames:"Person.Email=»Person.EmailAddress"

این کار باعث می‌شود فقط نام ستون تغییر کند و هیچ تغییر در ساختار پایگاه داده در طول انجام این عمل صورت نگیرد و دیگر ستونی حذف نشود و دوباره با یک نام دیگر اضافه شود.

1ـ مجموعه رتوش: از این مجموعه برای رتوش‌کردن عکس‌ها و حذف قسمت‌های زاید تصاویر و همچنین برطرف کردن قرمزی چشم در عکس‌ها می‌توانید استفاده کنید.

2ـ مجموعه قلم‌مو: در این مجموعه با انتخاب قلم‌موهای مختلف می‌توانید نسبت به ایجاد آثار هنری اقدام کنید. برای استفاده بهینه از این قسمت، بهتر است یک قلم نوری داشته باشید تا به کمک آن، کاملا حس یک طراحی سنتی در شما ایجاد شود.

3ـ مجموعه مهر لاستیکی: از این مجموعه برای ایجادکپی از قسمت‌های دلخواه پروژه و همچنین ایجاد و اعمال بافت و الگوهای متنوع می‌توانید بهره ببرید.

4ـ مجموعه قلم‌موی تاریخچه: به کمک این مجموعه که با پانل تاریخچه در ارتباط است، می‌توانید فرامین و تغییرات اعمال شده را فقط در بخش‌های دلخواهی از تصویر بی‌تاثیر کنید و به عقب باز گردید.

5ـ مجموعه پاک‌کن: به کمک ابزارهای موجود در این مجموعه می‌توان بخش‌های مورد نظر تصویر را پاک یا حذف کرد.

6ـ مجموعه انتخاب رنگ: به کمک این مجموعه می‌توانیم طیف وسیعی از رنگ‌های مختلف را روی پروژه خود به صورت تک رنگ یا شیب‌های رنگی اعمال کنید.

7ـ مجموعهBlur: با کمک ابزارهای این مجموعه می‌توانید قسمت مورد نظر تصویر را محو کنید یا بروضوح آن را بیفزایید، یا اثر حرکت انگشت روی یک نقاشی رنگ روغن را شبیه‌سازی کنید.

8ـ مجموعه تاریکخانه عکاسی: به کمک این مجموعه می‌توانید نسبت به افزایش تیرگی، روشنایی و غلظت رنگ قسمت مورد نظر تصویر اقدام کنید.

در شماره‌های آینده با کاربرد تک‌تک اعضای این مجموعه‌ها به صورت کامل آشنا خواهید شد.

براي مثال سال 1980 پيش‌سازهاي اينترنت و شبكه‌هاي محلي ابداع شد، همراه با ظهور شبكه جهاني وب در اوايل 1990 مجموعه پروتكل‌هاي اينترنت، طبقه‌بندي روش‌ها و پروتكل‌هاي آن را به چهار لايه تبديل كرد. اين لايه‌ها عبارتند از لايه پيوند، اينترنت، حمل و نقل، و لايه كاربردي. هر لايه وظيفه حل مشكلات مرتبط با همان لايه را عهده‌دار است. لايه پيوند شامل فناوري‌هاي ارتباطي براي شبكه‌هاي محلي است. در حقيقت اين لايه عمليات اتصال اوليه و برقراري ارتباط با سخت‌افزارهاي شبكه از رايانه را انجام مي‌دهد. لايه اينترنت، بين لينك‌هاي مختلف از يك رايانه به رايانه ديگر ارتباط برقرار مي‌كند. وظايف ارتباطات ميزبان به ميزبان‌ها نيز در لايه حمل و نقل به انجام مي‌رسد. چارچوب عمومي برنامه اگنوستيك شامل انتقال داده‌ها بين ميزبان‌ها با استفاده از پروتكل‌هايي مانند كنترل انتقال و ديتا گرام كاربر (UDP) است.

مجموعه پروتكل‌هاي اينترنت حاصل تحقيق و توسعه صورت گرفته از سوي آژانس پروژه‌هاي تحقيقات پيشرفته بوده است. بارزترين تفاوت در طراحي آن با ديگر شبكه‌ها، تنها عملكرد موثر انتقال و مسيريابي ترافيك بين گره‌هاست. در اينجا يك رايانه، يك روتر ناميده مي‌شود كه ارتباط كاربري را با شبكه‌هاي ديگر فراهم مي‌كند.

اين ايده به صورت مفصل توسط گروه شبكه تحقيقاتي سرف در دانشگاه استنفورد طي سال‌هاي74 ـ 1973مورد بررسي قرار گرفت. سپس DARPA به منظور توسعه نسخه‌هاي تحقيقاتي حاصل از پروتكل روي سيستم عامل سخت‌افزارهاي مختلف، با فناوري‌هاي BBN، با دانشگاه استنفورد و دانشگاه كالج لندن قراردادي براي توسعه طرح امضا كرد. بهار 1978 نسخه‌هاي توسعه يافته TCP V1، TCP V2،TCP V3 و V3 آي پي ايجاد شدند سپس با TCP ‌/‌ IP V4 پروتكل استاندارد اينترنت امروز به ثبات رسيد.

سال 1975، دو شبكه TCP ‌/‌ IP براي آزمايش ارتباطات، بين دانشگاه استنفورد و كالج لندن (UCL) براي اولين بار مورد استفاده قرار گرفت.

مارس 1982،TCP ‌/‌ IP به طور رسمي به عنوان استاندارد براي تمام شبكه‌هاي رايانه‌اي به كار گرفته شد.

امروزه بيشتر رايانه‌ها و سيستم‌هاي عامل مورد استفاده، از جمله تمام سيستم‌هاي هدفمند مورد استفاده كاربران، با استفاده از TCP ‌/‌ IP پياده‌سازي شده‌اند.

حداقل اجراي قابل قبول شامل پياده‌سازي IP،ARP، ICMP، UDP، TCP و IGMP است (تمام اين پروتكل‌ها به ترتيب اهميت نوشته شده‌اند). در اصل ممكن است شما تنها يكي از اين پروتكل‌ها را مورد استفاده قرار دهيد (مثلا UDP) كه البته اين بندرت اتفاق مي‌افتد، چون اين كار استفاده از ديگر سيستم‌هاي موجود را محدود مي‌كند و به عبارتي ، شما ديگر نمي‌توانيد از ديگر پروتكل‌ها بهره ببريد.

مترجم: الهام اندرابي

منبع: www.wikipedia.org

تصور كنيد براي خريد به يك فروشگاه رفته‌ايد و سبد خريد را از كالاهايي كه مي‌خواهيد پر مي‌كنيد، در آخر نيازي به انتظار در صف‌هاي طولاني نداريد و فقط كافي است از در خروج عبور كنيد. برچسب‌هاي RFID با دستگاه RFID Reader ارتباط بر قرار مي‌كنند و به اين ترتيب، فهرست خريد شما براي فروشگاه شناسايي مي‌شود. اين اطلاعات به توليدكننده و حساب بانكي شما فرستاده مي‌شود و مبلغ خريد به صورت خودكار از حساب شما كم مي‌شود.

برچسب‌هاي RFID كه اوايل فقط براي رديابي كالاهاي بسيار با ارزش مورد استفاده قرار مي‌گرفت، امروزه تقريبا براي هر كالايي كاربرد دارد. توليدكنندگان زيادي از اين برچسب‌ها براي رديابي محصولاتشان از توليد تا زمان خريد، استفاده مي‌كنند.

از اين برچسب‌ها علاوه بر فروشگاه‌ها، براي رديابي خودروها، مسافران خطوط هوايي، بيماران مبتلا به آلزايمر و حيوانات خانگي نيز استفاده مي‌شود.

تقريبا هر چيزي كه مي‌خريد، داراي باركد است. باركد به توليدكنندگان و فروشندگان كمك مي‌كند تا براحتي فهرست موجودي خود را زير نظر بگيرند. اين كدها مانند اثر انگشت يك محصول هستند كه از خط‌هاي موازي حامل كدهاي باينري تشكيل شده‌اند كه به وسيله رايانه قابل خواندن است. باركد در دهه 1970 براي كوتاه‌تر كردن صف‌هاي فروشگاه‌ها به وجود آمد. استفاده از باركد مشكلاتي نيز دارد. باركد هر محصولي كه به فهرست موجودي وارد مي‌شود يا از آن خارج مي‌شود، بايد اسكن شود و اين كار زمان زيادي مي‌برد و باركد فقط مي‌تواند اطلاعات بدهد و نمي‌تواند دريافت كند.

برچسب‌هاي RFID قابليت دريافت و فرستادن اطلاعات را دارند و به همين دليل نسبت به باركدها برتري دارند. با استفاده از اين برچسب‌ها، فروشگاه‌ها مي‌توانند با جزئيات بيشتري كالاهاي خود را زير نظر بگيرند و حتي ببينند چه كساني از چه كالاهايي خريداري مي‌كنند.

نمي‌توان انتظار داشت باركد در آينده نزديك، جاي خود را به RFID بدهد. بيشتر فروشگاه‌ها و توليد‌كنندگان از باركد استفاده مي‌كنند؛ اما بتدريج استفاده از RFID رايج‌ مي‌شود و محصولات بيشتري از اين برچسب‌ها استفاده مي‌كنند. امروزه RFID علاوه بر فروشگاه‌ها، در كارت‌هاي اعتباري و گوشي‌هاي همراه نيز مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

يك مثال كه همه شما با آن آشنا هستيد، كارت‌هاي اعتباري مترو است كه به دليل ذخيره داده به صورت بهينه مي‌تواند هزينه سفر را به طور خودكار از مبلغي كه در كارت شما ذخيره شده، كم كند و ديگر نيازي نداريد در صف‌هاي طولاني براي خريد بليت منتظر بمانيد.

RFID از سال 1970 استفاده مي‌شد، اما قيمت آن براي استفاده در كالاهاي ارزان به صرفه نبود و صرفا براي رديابي كالاهاي با ارزش كه در مسافت‌هاي طولاني منتقل مي‌شدند، استفاده مي‌شد. ساختار آنها از سيم پيچ، آنتن و شيشه تشكيل مي‌شد و به برچسب‌هاي RFID القايي معروف بودند.

برچسب‌هاي القايي، انرژي خود را از ميدان مغناطيسي توليد شده به وسيله دستگاه RFID خوان به دست مي‌آوردند. همان‌طور كه مي‌دانيد، هر جريان الكتريكي يك ميدان مغناطيسي به وجود مي‌آورد و به همين صورت هر ميدان مي‌تواند جريان الكتريكي القايي به وجود بياورد و از اين خاصيت، ميدان الكتريكي به عنوان منبع انرژي براي اين برچسب‌ها استفاده مي‌شود و به همين دليل به آنها برچسب‌هاي RFID القايي گفته مي‌شود.

برچسب‌هاي خازني، براي كاهش دادن هزينه به وجود آمدند. استفاده از اين فناوري موجب كاهش هزينه توليد اين برچسب‌ها شد؛ به‌گونه‌اي كه بتوان از آنها در هر محصولي استفاده كرد و جاي باركدها را بگيرد. اين فناوري به جاي استفاده از سيم پيچ‌هاي فلزي از جوهر كربني رسانا براي فرستادن اطلاعات استفاده مي‌كرد. اين جوهر روي برچسب‌هاي كاغذي چاپ مي‌شد و به وسيله دستگاه مخصوص خود خوانده مي‌شدند. برچسب‌هاي BiStatix RFID شركت موتورولا از پيشگامان اين فناوري بود كه در آنها از يك چيپ سيليكوني به عرض 3 ميلي‌متر استفاده مي‌شد كه توانايي ذخيره 96 بيت اطلاعات را در خود داشت. از اين سري برچسب‌ها استقبال زيادي نشد و سال 2001 عمر BiStatix به پايان رسيد.

برچسب‌هاي RFID فعال، نيمه فعال و غيرفعال از نوآوري‌هاي اين فناوري هستند كه تا 2 كيلو بايت فضاي ذخيره اطلاعات دارند و از يك ميكروچيپ، آنتن و (براي نمونه‌هاي فعال و نيمه فعال) باتري تشكيل شده‌اند. نحوه كار اصلي هر سه نوع برچسب به يك صورت است. اطلاعات در ميكروچيپ ذخيره شده تا خوانده شود. آنتن برچسب انرژي الكترومغناطيسي را از آنتن دستگاه RFID خوان دريافت مي‌كند و با استفاده از همين انرژي يا انرژي باتري داخلي، امواج راديويي را به دستگاه RFID خوان مي‌فرستد و پس از دريافت اين امواج توسط RFID خوان اطلاعات به صورت ديجيتال پردازش مي‌شود. برچسب‌هاي القايي و خازني به علت هزينه و حجم بالا، نسبتا كاربرد كمي دارند و از اين سه نوع برچسب‌ها استفاده بيشتري مي‌شود. اين برچسب‌ها هزينه بسيار كمي دارند و حجم كمشان اجازه مي‌دهد كه از آنها در هر محصولي استفاده كنند.

برچسب‌هاي فعال و نيمه فعال از باتري‌هاي داخلي به عنوان منبع انرژي استفاده مي‌كند. اين دو نوع برچسب به علت استفاده سخت‌افزار بيشتر، گران‌تر از برچسب‌هاي غير فعال هستند. از برچسب‌هاي فعال و نيمه فعال براي كالاهاي با ارزش‌تر و براي مسافت‌هاي طولاني استفاده مي‌شود. فركانس امواج آنها از 850 تا 950 MHz و تا شعاع 30 متري قابل دسترس است. اگر به برد بيشتري نياز باشد، مي‌توان از برچسب‌هاي RFID با باتري اضافي استفاده كرد كه برد آنها تا 100 متر افزايش مي‌يابد. برچسب‌هاي RFID مانند بقيه دستگاه‌هاي بي‌سيم، امواج الكترومغناطيسي را روي فركانس خاصي منتشر مي‌كند كه اين فركانس بايد به‌گونه‌اي باشد كه با بقيه فركانس‌هاي توليد شده توسط دستگاه‌ها و برچسب‌هاي ديگر تداخل نداشته باشد. براي جلوگيري از اين تداخل، برچسب‌هاي RFID از روش تقسيم بندي زمان (TDMA) استفاده مي‌كند.

برچسب‌هاي RFID غيرفعال كاملا از انرژي RFID خوان تغذيه مي‌كنند. اين برچسب‌ها از فاصله 6 متري خوانده مي‌شود و توليد آنها هزينه كمتري دارد و از آنها مي‌توان در هر كالايي استفاده كرد. به عنوان مثال براي جابه‌جايي دام‌ها از برچسب‌هاي فعال و براي يك كالا مانند شامپو از برچسب غيرفعال استفاده مي‌شود.

بيشتر برچسب‌هاي RFID غيرفعال بين 7 تا 20 دلار هزينه دارد. توليد برچسب‌هاي فعال و نيمه فعال هزينه بيشتري دارد و هزينه آنها بستگي به حافظه، تعداد و برد امواج آن دارد. هدف توليد برچسب‌هاي RFID توليد برچسب‌هاي RFID است كه كمتر از 5 دلار هزينه دارد و به اين صورت مي‌تواند جايگزين باركد شود.

محمدعلي زارعي‌فر

منبع: http:‌‌/‌‌‌‌/‌.howstuffworks.com

این بازی به شما در یک دقیقه فرصت می‌دهد الماس‌های همرنگ را که کنار یکدیگر قرار دارند، منفجر کنید تا بر امتیازتان افزوده شود.

البته تعداد این الماس‌ها باید بیشتر از ۲ تا در کنار یکدیگر باشد. شاید این بازی به تنهایی جذابیت خاصی نداشته باشد، ولی زمانی که دوستان شما هم به بازی وارد می‌شوند و رقابتی میان شما و آنها به وجود می‌آید‌، باعث چند برابر ‌شدن هیجان بازی مي‌شود.

نسخه دوم بازی از بسیاری جهات شبیه دومین نسخه بوده‌، ولی تا حدودی فضای بازی تغییر كرده و علاوه بر دشمنان و سلاح‌های گوناگون‌، برخی ویژگی‌ها نیز به گیم‌پلی بازی اضافه شده است.

داستان نسخه سوم بازی، ۱۸ ماه بعد از پایان آن در نسخه دوم شروع می‌شود كه طی آن، اعضای گروه Gears به جزیره‌ای به نام Vectes نقل مكان كرده‌اند. چرخ دنده‌های جنگ ۳ در بسیاری از نقد‌ها به عنوان بازی برتر شناخته شده است. عنوان بازی بعدی Spider-Man: Edge of Time که یک سال بعد از آخرین نسخه خود منتشر شده و نسبت به نسخ قبلی‌اش دارای داستانی منسجم‌تر است. حالت جدیدی که برای دوربین بازی طراحی شده‌، به افزایش هیجان بازی کمک زیادی کرده است. مبارزه‌ها همچنان دلچسب طراحی شده و میان‌پرده‌های بسیار جالبی هم در طول بازی مشاهده خواهد شد. این بازی برای کنسول‌های پی‌اس‌۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ و Wii منتشر شده است

سری بازی‌های «ایس کومبت» حدود یک دهه است که در صنعت بازی‌های رایانه‌ای حضور دارد و تا به حال 11 عنوان از آن روی کنسول‌های مختلف منتشر شده است. البته عناوین اخیر این سری حال و هوای خوب نسخه‌های اولیه را ندارد و هیچ وقت برای طرفداران این سری مثل کسانی که ایس کومبت 2‌، دلیل خریدن کنسول PS1 برای آنها بوده، خوشایند نبوده است. به همین دلیل استودیو Project Ace کار سختی را برای دلجویی از این افراد پیش رو دارد.

داستان در این بازی‌ها معمولا بهانه‌ای برای پیشروی است و نمی‌توان انتظار داشت با داستانی جدید و خلاقانه روبه‌رو باشیم. البته این بار داستان بازی که سال 2015 اتفاق می‌افتد‌، توسط جیم دی‌فِلیس (Jim DeFelice) یکی از بهترین نویسنده‌های نیویورک تایمز نوشته شده است. سرهنگ دوم ویلیام بیشاپ (William Bishop) فرمانده اسکادرانی با نام Warwolf که عضوی از گروه ضربت 108 زیر نظر نیروهای ناتو است‌، در حال انجام ماموریتی ضد شورش علیه حکومت است که از طرف قاره آفریقا شکل گرفته است. گروه ضربت 108 قسمتی از یک ارتش چندملیتی در آفریقاست که شامل نیروهای سازمان ملل و نیروهای پشتیبانی روسیه هم می‌شود. این گروه خیلی زود متوجه می‌شوند که شورشیان یک نوع سلاح قدرتمند و جدید به نام Trinity در اختیار دارند و توسط خلبان منفور روسی سرهنگ مارکوف (Andrei Akula Markov) هم حمایت می‌شوند. رقابت برای خنثی کردن این ابرسلاح آغاز شده است و بزودی جنگ تمام دنیا را فرا خواهد گرفت. این دومین بار پس از (Joint Assault) که روی PsP منتشر شده که بازی‌کننده در مکان‌های واقعی به نبرد می‌پردازد. تا به حال میامی، دبی، شرق آفریقا، خاورمیانه و روسیه به عنوان مکان‌های قابل بازی تایید شده‌اند و در دموها اقیانوس آرام و اقیانوس اطلس هم دیده شده است. سازندگان از تصاویر واقعی برگرفته از ماهواره‌، فضای بازی را درست کرده‌اند. پس اگر در بازی ساختمانی را دیدید که برایتان آشنا بود‌، خیلی تعجب نکنید!

برای اولین بار در سری هلی‌کوپتر هم به جنگنده‌ها اضافه شده و این به این معناست که دیگر همیشه بالای ابرها نیستیم. سرعت هلی‌کوپترها کمتر و کنترل‌شان راحت‌تر است. جدیدترین روندی که به بازی اضافه شده «حمله‌ نزدیک» است که بیشتر شبیه دوئل است تا از بین بردن هدف. این روند در حالت نبردهای هوا به هوا (Dogfight) و در حالت هوا به زمین (Air Strike) نامگذاری شده‌اند. برای وارد شدن به این حالت کافی است تا وقتی به اندازه کافی به دشمن نزدیک شدید‌، L2+R2 را همزمان فشار دهید. ماموریت‌ به هلی‌کوپتر حمله کن‌، ماموریت بمب افکن‌های نامرئی و ماموریت‌هایی که کنترل مسلسل یک هلی‌کوپتر Black Hawk یا یک AC-130 را به عهده می‌گیرید تا به صورت ریلی هدف‌ها را نابود کنید‌، ماموریت‌های جدید اضافه شده به بازی هستند. بخش جدید اضافه شده به بخش چندنفره هم «دفاع از پایتخت» است که در آن دو تیم 8نفره به بازی می‌پردازند که هر گروه می‌تواند به دلخواه به پایتخت حمله یا از آن دفاع کند. در این بخش جنگنده‌ها‌، بمب افکن‌ها و هلی‌کوپترها همزمان می‌توانند بازی کنند. هر کدام از آنها برتری‌ها و ضعف‌هایی دارند که باعث می‌شود نقش هر یک در تاکتیک تیمی‌ متفاوت باشد.

2 نوع کنترل در بازی وجود دارد؛ «کنترل اصلی» که تمام امکانات را در اختیار بازی‌کننده قرار می‌دهد تا خودش تمامی‌کنترل‌ها را به عهده بگیرد و در واقع نوعی شبیه‌سازی می‌شود و «کنترل بهینه» که به بازی‌کننده اجازه استفاده از تمام امکانات را نمی‌دهد و هنگام مبارزات نزدیک به پایداری‌اش کمک می‌کند. یکی از مواردی که در دموها مشاهده شده صحنه‌های سینماتیک به سبک بازی‌های تیراندازی مثل «ندای وظیفه» است که در نوع خود جالب و باعث شده تا مبارزات زیبا‌تر جلوه کنند. منفجر شدن یک فروند f22 در حالی که دوربین به صورت سینماتیک دور آن می‌چرخد و تکان‌های شدیدی می‌خورد واقعا لذت‌بخش است. اگر موارد ذکر شده با همان روند بازی آرکیدی که خاطرات خوشی را برای طرفداران زنده می‌کند خوب تلفیق شده باشد‌، می‌توان انتظار داشت با یک ایس کومبت خوب طرف باشیم.

اگر به گذشته نه‌چندان دور نگاه کنید متوجه می‌شوید که بهترین بازی‌های ساخته شده که سبک شوتر داشتند‌، اغلب فضای جنگ جهانی دوم را برای بهتر جلوه دادن بازی خود انتخاب کرده‌اند، ولی هر چه از آن زمان گذشت‌، سازندگان بازی ترجیح دادند بازی‌های تیراندازی را به سمت شوترهای مدرن و سلاح‌های قدیمی ‌بازی را با اسلحه مدرن امروزی جایگزین کنند که البته نمونه آن را هم مانند بازی ‌Battlefield یا Modern Warfare بخوبی می‌شناسید. منظور ما این نیست که بازی‌های جنگ جهانی دیگر پویا نیستند؛ برای مثال Balck Ops توانست مضمون‌سازی جنگ جهانی را بعد از مدت‌ها بخوبی پیاده کند.

و اما بازی‌اي که قصد معرفی آن را داریم يعني Red Orchestra 2 در نظر دارد همین ژانر را دوباره پیاده‌سازی کند.

در این بازی مانند تمام بازی‌های شوتر‌، منتظر داستانی پرحجم و عمیق نباشید و در عوض سعی کنید از هیجان فضای بازی و افکت‌های خاص آن لذت ببرید. شما در بازی می‌توانید به عنوان نیروهای نازی یا نیروهای شوروی ظاهر شوید. اکثر اتفاقات بازی در محلی به نام استالینگراد (Stalingrad) اتفاق می‌افتد؛ منطقه‌ای که هر دو طرف جنگ قصد دارند آن را به تصرف خود دربیاورند. ماموریت اصلی شما در این بازی تلاش برای نیل به این هدف است.

بسته به انتخاب شما که در جبهه نازی‌ها یا شوروی بازی کنید‌، تقریبا تمام حرکات‌، سلاح‌ها و اتفاقات به وجود آمده در بازی متفاوت خواهد بود. البته این تجربه می‌تواند با مولتی‌پلیر بازی کردن آن بهتر شود. در حقیقت اگر دنبال یک بازی شوتر تک نفره هستید‌، این بازی انتخابی مناسب نیست، چرا که بیشترین بخشی که بازی به آن توجه کرده مولتی‌پلیر یا بخش چند نفره آن است.

اما باز هم شما محدودیتی ندارید و می‌توانید تک نفره نیز بازی کنید، ولی در طول بازی با یک داستان معمولی و چند دشمن و ربات همبازی می‌شوید که قدرت هوش مصنوعی آنها شما را به خنده می‌اندازد، ولی اگر به صورت چند نفره بازی را ادامه بدهید با یک بازی که واقعا ارزش وقت گذاشتن را دارد‌، روبه‌رو می‌شوید.

همان‌طور که گفتم هوش مصنوعی در بازی اصلا وضعیت خوبی ندارد؛ برای مثال وقتی در حال تیراندازی با مسلسل هستید‌، یاران شما خود را جلوی گلوله می‌اندازند یا اگر اشتباهی جلوی آنها باشید، به شما شلیک می‌کنند. مواقعی هم که قصد دفاع کردن از یک ساختمان را دارید، بعضی از یاران شما از پنجره به بیرون می‌روند که این رفتار اصلا عادی نیست و ضعف هوش مصنوعی را نشان می‌دهد.

البته رفتار دشمنان شما هم دست‌کمی ‌از دوستانتان ندارد! مثلا وقتی دشمن به سمت شما حمله می‌کند‌، نیروهایش به نوعی راه می‌روند که انگار اصلا در کنار یکدیگر نیستند و به طور مستقل عمل می‌کنند و انسجام لازم را برای به وجود آوردن یک نبرد ندارند.

همان طور که اشاره کردیم بهترین حالت بازی را می‌توانید در بخش مولتی‌پلیر آن تجربه کنید. ۶۴ بازیکن می‌توانند در نقشه بازی به طور همزمان با یکدیگر بازی و در آن از هر نوع وسیله جنگی از تانک گرفته تا تیربار استفاده کنند و حتی یک لحظه وقت را تلف نکنند. بخشی که بازی را جالب‌تر می‌کند این است که هر یک از سرباز‌ها می‌توانند وظیفه خاصی را به عهده بگیرد؛ مثلا یک نفر می‌تواند تانک را هدایت کند‌، دیگری نوک خط حمله باشد و با مسلسل دشمنان را نابود کند‌، یکی دیگر از سربازها کمی‌دورتر از یاران خود در گوشه‌ای از ساختمان در حال اسنایپ کردن دشمنان به وسیله تک تیرانداز خود باشد و آن یکی تیربار را هدایت ‌کند که این موقعیت‌ها را می‌توانید بر اساس مهارت افراد در نظر بگیرید که ایده بسیار جالبی است.

هر تیم در بازی یک فرمانده دارد که اصلی‌ترین نقش را ایفا می‌کند. او کسی است که همه سربازان را به سمت یک ماموریت هدایت می‌کند و می‌تواند به توپخانه امر کند، کدام نقطه بمباران شود.همین ویژگی‌هاست كه این بازی را یک شبیه‌سازی بسیار خوب از یک جنگ واقعی نشان می‌دهد و این ایده سازندگان بازی قابل تحسین است.

تانک‌ها یک قسمت بزرگی از بازی هستند که البته هدایت آنها به همین راحتی‌ها که ما در بازی Battlefield2 دیدیم نیست. در حقیقت چند موقعیت برای سربازان در تانک وجود دارد؛ اولی راننده است که باید تانک را به سمت درستی هدایت کند، دومی ‌مسوول موشك تانک بوده و دیگری مسلسل تانک را در اختیار دارد. البته یک فرمانده هم هست که موظف است به گروه بگوید چه اتفاقی در حال رخ‌دادن است و آنها را هدایت کند. شاید برای شما هم لذت‌بخش باشد که خود را جزو یک تیم موفق در تانک ببینید که ماموریت‌ها را بدرستی به پایان رسانده‌اند.

سیستم کاورگیری در بازی هم از نقاط کلیدی بازی است‌، در حقیقت شما در صحنه نبرد وقتی برای پر کردن خشاب ندارید و اگر چنین اتفاقی بیفتد‌، حتما کشته خواهید شد، ولی در این مواقع می‌توانید پشت اجسام، کاور بگیرید تا وقت داشته باشید سلامت خود را دوباره به دست بیاورید یا مهمات خود را افزایش دهید. همچنین حالات تیراندازی در پشت کاور وجود دارد‌، فقط کافی است سلاح خود را به سمت دشمنان بگیرید و شروع به تیراندازی کنید.

مشکل اصلی بازی‌، باگ‌های فراوان آن است که در همه جا از گیم پلی گرفته تا حرکات دشمن در آن وجود دارند و بعضی مواقع واقعا باعث ناراحتی گیمر می‌شود.

گرافیک بازی که قدرت خود را از انجین معروف Unreal Engine می‌گیرد‌، به نسبت دیگر بازی‌های همین ژانر قابل قبول است و هنوز راضی کننده نیست و ضعف‌هایی مانند لگ داشتن بازی در آن مشاهده می‌شود، اما این اشکالات را می‌توان در کنار افکت‌های صوتی فوق‌العاده بازی نادیده گرفت. موسیقی بازی نیز به طور کامل می‌تواند شما را در فضای جنگی بازی حفظ کند.

به طور کلی بازی Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad یا ارکستر قرمز ۲ از جهات بسیاری نسبت به ورژن اولیه این بازی ارتقای زیادی داشته و خود را به یکی از نامداران این سبک تبدیل کرده است که به گیمر‌، یک گیم پلی روان و بدون محدودیت و شبیه‌سازی واقعی جنگ را اهدا می‌کند. نمره 5/7 از ۱۰ برای این بازی کافی است.

در ویندوز ویستا ابزارك‌ ‌ها در Sidebar محصور بودند، اما در ویندوز ۷ می‌توانند در همه‌جای Desktop قرار گیرند. برای جا به جا كردن گجت‌ها در دسكتاپ می‌توانید بسادگی از ماوس استفاده كنید!

روی Desktop كلیك راست كرده و گزینه‌ Gadget را انتخاب كنید تا پنجره Desktop Gadget Gallery باز شود. در این پنجره تمامی ابزارك‌‌های نصب شده را مشاهده می‌كنید؛ چه‌ آنهایی كه به صورت پیشفرض روی ویندوز ۷ وجود دارند و چه آنهایی كه خودتان نصب كرده‌اید. برای مشاهده هر یك از آنها روی Desktop كافی است كه بر آیكون موردنظر Double click كنید. به ازای هر بار كلیك شما، یك Gadget جدید روی دسكتاپ ظاهر خواهد شد!

روی گزینه‌ Show Details در پایین و سمت چپ پنجره‌ Desktop Gadget Gallery كلیك كرده تا بتوانید اطلاعات مربوط به هر ابزارك را مشاهده كنید؛ اطلاعاتی نظیر ورژن، توضیحات مربوط و سازنده آن. با كلیك روی گزینه‌ Get more gadgets online به صفحه‌ Desktop and slideshow gadget سایت مایكروسافت هدایت می‌شوید كه مناسب‌ترین منبع برای دانلود ابزارك‌هاست. در صفحه‌ ابتدایی، 8 گجتی كه بیشترین تعداد دانلود را داشته‌اند و نیز ۸ گجتی كه بالاترین رتبه را در میان تمامی گجت‌ها در اختیار دارند، قابل مشاهده است.

شاید این ابزارك‌ها مورد نیاز شما هم باشند، اما اگر ابزار مورد نیاز خود را در این صفحه نمی‌بینید، گزینه‌ Get more desktop gadget را برگزینید تا به گالری گجت‌ها هدایت شوید. در این گالری بیش از 5 هزار ابزارك در دسته‌بندی‌های مختلف آماده دانلود است كه شاید جذاب‌ترین آنها Tools and Utilities باشد! كافی است روی گزینه‌ دانلود ذیل، گجت مورد نظرتان را كلیك، آن ‌را دانلود و سپس نصب كنید تا روی دسكتاپ‌تان ظاهر شود.

پیشنهاد می‌شود از سایت‌های غیرمعتبر و ناشناس به هیچ عنوان ابزارك دانلود و نصب نكنید!

هر یك از ابزارك‌ها با توجه به نوع استفاده و عملكرد، قابلیت اعمال تنظیمات مختلف را دارند. برای این كار نشانگر ماوس را روی ابزارك مورد نظر نگه دارید تا كنار آن آیكون ضربدر و آچار ظاهر شود! اگر ضربدر را انتخاب كنید، آن ابزارك از روی دسكتاپ حذف خواهد شد. با انتخاب آیكون آچار، صفحه‌ تنظیمات مربوط به آن ابزارك باز می‌شود. این صفحه برای هر ابزارك گزینه‌ها و قسمت‌های متفاوتی دارد و می‌توانید براحتی و بدون نگرانی، با آزمون و خطا، تنظیمات دلخواهتان را روی ابزارك‌ها اعمال كنید!

به عنوان مثال می‌توانید شكل ساعت ویندوز را تغییر دهید، در گجتی كه وضعیت آب و هوا و درجه دما را نشان می‌دهد، شهر خودتان را انتخاب كنید و....

ممكن است بخواهید یك یا چند ابزارك مورد نیازتان در همه حال قابل مشاهده باشد. به عنوان مثال می‌خواهید در حین استفاده از نرم‌افزار Word، گجت ساعت را مشاهده كنید تا زیر صفحه‌ نرم‌افزار قرار نگیرد! برای این منظور روی گجت كلیك راست كرده و گزینه‌ Always on top را انتخاب كنید. در این صورت گجت مورد نظر همیشه در تمام صفحات قرار خواهد گرفت. همچنین می‌توانید گجت مورد نظرتان را كمرنگ كنید. برای این منظور روی گجت، كلیك راست كرده و از منوی كشویی Opacity درصد وضوح موردنظرتان را برای آن گجت انتخاب كنید. به این ترتیب می‌توانید یك ساعت را همیشه روی صفحه‌ نمایشتان مشاهده كنید.

همچنین اگر بخواهید در حین استفاده از نرم‌افزارها، تمامی گجت‌ها را یكباره روی دیگر صفحات قرار دهید، كافی است از كلید تركیبی WinLogo+G استفاده كنید. كلید تركیبی WinLogo+Space نیز تمامی صفحات فعال را به صورت موقت مخفی می‌كند تا Gadget‌ها قابل مشاهده شوند.

همان‌طور كه عنوان شد با كلیك روی آیكون ضربدر در كنار هر كدام از گجت‌ها، می‌توان آن‌ را موقتا از روی دسكتاپ حذف كرد، اما این به معنای حذف آن از سیستم نیست! برای حذف گجت مورد نظر از سیستم ‌باید در صفحه‌ Desktop Gadget Gallery روی آن كلیك راست كرده و گزینه‌ Uninstall را انتخاب كنید. همچنین برای مدیریت بهتر گجت‌ها می‌توانید از پنجره‌ View Gadgets استفاده كنید. در منوی استارت و در Search box عبارت Gadget را بنویسید و گزینه‌ View list of running gadget را انتخاب كنید تا صفحه‌ View Gadgets باز شود. در این صفحه تمامی گجت‌های فعال سیستم‌تان، فهرست شده‌اند كه می‌توانید هركدام را از طریق دكمه‌ Remove از روی دسكتاپ حذف كنید.

ممكن است با توجه به شرایط كاری‌تان به گجت‌های متنوع‌تری نیاز داشته باشید. به عنوان مثال اگر مدیر یك شبكه هستید، گجت‌هایی كه امكان پینگ سرورهای مختلف را به صورت همزمان فراهم می‌كند، می‌تواند كارایی فراوانی برایتان داشته باشد.

برخی گجت‌ها نیز نیاز به ارتباط با اینترنت دارند. به عنوان مثال ابزار جستجوی گوگل یا ابزار ترجمه و... در صورتی قابل استفاده خواهند بود كه سیستم‌تان به اینترنت متصل باشد. به هر حال می‌توانید اطمینان داشته باشید كه برای تمامی كارهای متداول‌تان، یك Gadget وجود دارد!

1ـ Computer Status: در این گجت شما می‌توانید میزان استفاده از CPU و RAM سیستم و همچنین اطلاعات مربوط به درایوهای مختلف هارددیسك‌تان اعم از فضای استفاده شده و فضای خالی را مشاهده كنید. همچنین وضعیت باتری لپ‌تاپ و نیز وضعیت RecycleBin در این گجت قابل مشاهده است.

2ـ WeatherBug: در این گجت اطلاعات آب و هوایی شهر یا منطقه‌ مورد نظر شما نمایش داده می‌شود. به طور مثال می‌توانید شهر تهران را در تنظیمات این گجت انتخاب كنید تا وضعیت آب و هوا و بیشترین و كمترین درجه دمای تهران را به صورت زنده مشاهده كنید!

3ـ Language Translate: این گجت قابلیت ترجمه كلمات و جملات بیش از ۴۰ زبان را به یكدیگر داراست. برای ترجمه زبان‌ها به فارسی، كافی است در قسمت سمت راست و بالای گجت و از منوی كشویی گزینه‌ Persian را انتخاب كنید!

4ـ Clipboard Manager: این گجت تمامی اطلاعاتی را كه به Clipboard منتقل كرده‌اید در خود نگه می‌دارد و می‌توانید بر حسب نیاز، آنها را بازخوانی كنید. گفتن این نكته لازم است كه با زدن كلید تركیبی Ctrl+C اطلاعات به Clipboard منتقل می‌شوند!

5‌ ـ Slide Show: مسیر فولدر عكس‌ها و زمان تغییر آنها را در تنظیمات این گجت مشخص كنید تا به صورت پی‌درپی برایتان نمایش داده شوند!

6 ـ MultisearchIt: جستجوی اینترنتی را از طریق موتور جستجوی موردنظرتان براحتی انجام دهید. موتور جستجوی پیشفرض این گجت، گوگل است كه می‌توانید آن را از منوی كشویی موجود، تغییر دهید. می‌توانید برای جستجو در اینترنت گجت All Search را هم مورد استفاده قرار دهید.

7ـ Network Monitor: از طریق این گجت می‌توانید تا شصت Device را به صورت همزمان در شبكه یا اینترنت پینگ كنید.

۸ ـ Network Meter: برخی اطلاعات اینترفیس‌های شبكه سیستم‌تان را می‌توانید در این گجت مشاهده كنید.

۹ـ تقویم هجری شمسی: این گجت را می‌توانید از سایت Gita.ir دانلود و از امكانات آن استفاده كنید.

۱۰ـ AppLauncher: می‌توانید Shortcut نرم‌افزارهای مورد نیازتان را در این گجت قرار دهید تا دسكتاپ‌تان شلوغ نشود!

اكثر این ابزارك‌ها را می‌توانید در سایت زیر پیدا كنید:

برای مخفی شدن ابزارك‌ها از روی دسكتاپ، روی دسكتاپ كلیك راست كرده و از منوی كشویی View گزینه‌ Show Desktop Gadget را از حالت انتخاب خارج كنید.

اما آيا نسخه‌هاي جديد همه سيستم‌هاي عامل به اين شكل در خواهند آمد؟ پاسخ اين پرسش براي يك كاربر لينوكس واضح و روشن است.

اگر تاكنون نگارش پيش‌نمايش ويندوز8 را دريافت نكرده‌ايد و حوصله نصب آن را نداريد، با يك جستجوي ويدئويي در اينترنت مي‌توانيد شماي كلي آن را دريافت كنيد (هر چند نصب مجازي آن از طريق ويرچوال‌باكس خيلي طول نمي‌كشد).

در اين پيش‌نمايش با 2 دسكتاپ درهم ادغام شده روبه‌رو هستيم؛ يكي دسكتاپي است كه تفاوت‌هايي بسيار اندك با ويندوز7 دارد و ديگري رابط كاربري متروست كه ويندوز فون را به‌ يادمان مي‌آورد.

دسكتاپ مترو كه به‌صورت افقي اسكرول مي‌شود، شامل خوشه‌هاي مختلفي از ويجت‌هاست كه مربع‌ها نشان‌دهنده نرم‌افزارها و مستطيل‌ها معرف سرويس‌ها و ابزارهاي آنلاين هستند. با اين كه اين ويجت‌ها مي‌توانند جابه‌جا شوند، اما نمي‌توان دسكتاپ را خيلي مرتب كرد؛ چرا كه از يك‌سو 2 سايز مختلف آيتم در صفحه وجود دارد و همچنين نمي‌توان ويجت‌ها را به تم‌هاي مختلف مرتبط كرد. از اين‌رو، دسكتاپ پر زرق و برقي در مترو انتظارمان را مي‌كشد. نرم‌افزارهاي مترو به‌صورت تمام صفحه باز مي‌شوند و به‌طور عمدي از پلاگين‌ها پشتيباني نمي‌كنند. براي استفاده از پلاگين‌ها بايد ‌سراغ دسكتاپ قديمي رفت.

هنوز زود است در مورد دسكتاپ مترو قضاوت كنيم، چرا كه در حالت پيش‌نمايش قرار دارد و قابليت‌هاي خود را به‌طور كامل معرفي نكرده است. مترو رابط كاربري است كه انجام كارها بدون آن كه وارد جزئيات بشويم، خيلي پيچيده نخواهد بود و بجز اجراي نرم‌افزار، تقريبا كار ديگري را نمي‌توان با آن انجام داد. در مترو، مايكروسافت سخت در تلاش بوده تا يك نگارش مدرن و صيقل يافته از ويندوز 1‌/‌3 را عرضه كند.

اگر گاهي اوقات گنوم و يونيتي اين حس را در كاربر ايجاد مي‌كنند كه دم از ابزارهاي اصلي سيستم عامل دور افتاده است مترو به‌طور قطع همين گونه عمل مي‌كند و انگار آدم به صندلي‌اش بسته شده و مجبور است بدون هدف تايپ كند. در حال حاضر شايد اين تفاوت خيلي زياد باشد، اما در صورتي كه مترو به تكامل برسد و موفق هم عمل كند، تفاوت اين دو رابط كاربري از بين خواهد رفت.

به مثال‌هاي زير دقت كنيد: رابط كاربري دسكتاپ آزاد همواره نيم نگاهي به رقباي تجاري خود دارد تا طراحي را از آنها الهام بگيرد. منوي Kicker در كي‌دي‌ئي شباهت زيادي به منوهاي لينوكسي دارد و يونيتي نيز از سيستم عامل OS X الهامات زيادي گرفته است.

گاهي اوقات اين وام گرفتن‌ها منطقي است.براي نمونه چيدمان تنظيمات سيستم به شاخه‌هاي مختلف براي كاربران مناسب‌تر است. اين كه ويندوز اولين بار آن را انجام داد مهم نيست. به عنوان مثال محل قرار گرفتن منوها در كي‌دي‌ئي گوشه پايين سمت چپ است و معمولا آن را اين‌گونه توجيه مي‌كنند كه كاربران ويندوزي عادت دارند آنجا به‌دنبال گزينه منو بگردند.

توسعه دهندگان منبع‌باز نتوانسته‌اند اين ديدگاه منسوخ فعلي كه بايد و فقط از نرم‌افزارهاي تجاري الهام گرفت را كنار بگذارند و به‌همين دليل است كه دسكتاپ لينوكس همواره پشت سر ويندوز و OS X در حركت بوده است. مثال‌هايي چون KDE4 و گنوم 3 از همين دست است.

اين احتمال كه حالا مترو به‌دنبال دسكتاپ‌هاي آزاد، روند خود را ادامه مي‌دهد نشان‌دهنده اين است كه توسعه‌دهندگان منبع‌باز جلوتر از مفاهيمي كه در مترو لحاظ شده است، در حركتند. توسعه گنوم 3 و يونيتي نيز به سمت سادگي‌ است. البته بخش‌هايي كه مي‌تواند براي كاربران تازه‌كار مفيد باشد، بايد طوري طراحي و ارائه شوند كه براي كاربران متوسط و پيشرفته هم مفيد باشد.

يكي از نكات مهم‌ اين است كه بيشتر توسعه‌دهندگان دسكتاپ آزاد مصمم هستند دستگاه‌هاي موبايل بايد مدلي براي تمام سيستم‌هاي دسكتاپ باشد.

اين تصميم باعث مي‌شود از چند بار كدنويسي جلوگيري شود و همچنين اين نكته را در نظر داشت كه كاربران معمولا با موبايل‌ها سريع‌تر خو مي‌گيرند و با آنها آشنا هستند.

درست همانند ويندوز8، اصول طراحي بيشتر دسكتاپ‌هاي آزاد، همان‌هايي هستند كه در دستگاه‌هاي موبايل نيز استفاده مي‌شوند؛ در اين خصوص تنها كي‌دي‌ئي است كه در برابر اين تغيير مقاومت مي‌كند.

با پخته‌تر شدن ويندوز8 و رابط كاربري آن، ممكن است دو حالت پيش بيايد: اين كه كاربران لينوكسي به بي‌رغبتي‌شان نسبت به اين تغيير رابط كاربري ادامه دهند و توسعه‌دهندگان را با نبود قابليت سفارشي‌سازي مواجه سازند و در نتيجه آنها را كاملا از ادامه راه منصرف كنند؛ يا ويندوز 8 موفق مي‌شود و در اين صورت بسياري از مشكلات از بين مي‌رود و توسعه‌دهندگان به مسير خلاقانه فعلي خود ادامه مي‌دهند.

در آينده شايد هيچ‌كدام از مواردي كه توصيف كرديم اتفاق نيفتد. مترو مي‌تواند توجه همه را به‌ خود جلب كند يا با مخالفت كاربران ويندوز روبه‌رو شود. توسعه‌دهندگان رابط كاربري دسكتاپ آزاد مي‌توانند مسير خود را در سال آينده تغيير دهند يا شكست ويندوز 8 باعث شود عميقا به فكر چاره‌انديشي بيفتند.

البته اين به قدرت مايكروسافت بر مي‌گردد كه براي تجربيات كاربران خود چه راهكاري در نظر بگيرد. در اين بين شايد مترو كاملا شكست بخورد يا به استانداردي جديد براي رابط كاربري دسكتاپ‌ها تبديل ‌شود، آن هم نه به خاطر اين كه رابط مفيدي است، بلكه به خاطر اين كه كاربران به ديدن چنين رابط كاربري عادت كرده‌اند.

مايكروسافت روي مترو سرمايه‌گذاري خوبي كرده است و اين كه دسكتاپ قديمي و استاندارد ويندوز در نگارش نهايي باقي بماند يا بعد از چندبار به‌روزرساني كوچك حذف شود، هنوز مشخص نيست. اين كه چه بلايي بر سر ويندوز مي‌آيد، شايد براي هواداران دو آتشه دنياي منبع‌باز چندان مهم نباشد؛ اما رابط كاربري مترو كاملا يك استثناست و مي‌تواند مسير فعلي توسعه‌دهندگان لينوكس را ثابت نگه داشته يا تغيير دهد.

حالا با وارد شدن Motorola DROID BIONIC انتظار‌ها به پايان رسيده و اين دايره كامل شده است. هر چهار گوشي شباهت‌هايي با هم دارند، اما در اين رقابت چهار جانبه، تفاوت‌هاي آنها را نيز ذكر مي‌كنيم و به نقد و بررسي آنها مي‌پردازيم.

طراحي اين گوشي‌ها ساده و يك تكه است، اما هر كدام احساسي متفاوت به شما مي‌دهد. Samsung Droid Charge با 143 گرم وزن سبك‌ترين عضو گروه است، اما بدنه آن از جنس پلاستيك و لغزنده است كه با در دست گرفتن آن حس مي‌كنيد يك گوشي ارزان قيمت در دست داريد كه هر لحظه امكان دارد از دست‌تان ليز بخورد. از سوي ديگر اما وجود دكمه‌هاي بزرگ‌تر در اطراف بدنه و دكمه‌هاي فشاري زير صفحه نمايش، مانع تماس‌هاي اتفاقي است.

Motorola DROID BIONIC حدود 160 گرم وزن دارد، اما با ضخامت حدود 11 ميلي‌متر، باريك‌ترين گوشي گروه به حساب مي‌آيد. ضخامت اين گوشي به دليل وجود دوربين در بالاي بدنه، كمي بيشتر مي‌شود. در كل ساخت اين گوشي رضايت‌بخش است و محكم به نظر مي‌رسد. قاب براق خاكستري كه شيشه جلوي بدنه را احاطه كرده و روكش نرم پشت بدنه نيز جلوه زيبايي به آن مي‌دهد و بخوبي در دست جاي مي‌گيرد.

LG Revolution با 128 ميلي‌متر طول، بلندترين گوشي گروه است و 172 گرم وزن دارد. اين خصوصيات باعث شده طراحي آن معمولي و يكنواخت به نظر بيايد.

با اين حال HTC ThunderBolt با 177 گرم وزن و 14 ميلي‌متر ضخامت، سنگين‌ترين و ضخيم‌ترين گوشي گروه است. سنگيني آن در مكالمات طولاني يا استفاده ممتد از گوشي، دست شما را خسته مي‌كند، اما با اين حال در دست بسيار با استحكام به نظر مي‌رسد. طرح دو رنگ خاكستري و پايه فلزي پشت گوشي نيز به زيبايي آن مي‌افزايد.

يكي از ويژگي‌هاي مهم هر گوشي هوشمند صفحه نمايش آن است كه شما هميشه از آن استفاده مي‌كنيد و تجربه كار با گوشي را بشدت تحت تأثير قرار مي‌دهد. هر چهار گوشي از صفحه 3/4 اينچي استفاده مي‌كنند كه تقريبا به اندازه صفحه استاندارد بين گوشي‌هاي هوشمند تبديل شده است. از نظر اندازه صفحه، رقابتي در بين نيست اما صفحه نمايش سامسونگ يك سر و گردن از بقيه بالاتر است و تنها صفحه Super AMOLED Plus بوده كه وضوح آن 480x800 WVGA پيكسل است. HTC و LG از صفحه‌هاي TFT استاندارد استفاده مي‌كنند و آنها نيز وضوح WVGA دارند. در اين ميان، موتورولا از صفحه نمايش PenTile Matrix TFT بهره برده، به اين معني كه زير پيكسل‌هاي سفيد همراه پيكسل‌هاي RGB و جود دارد و وضوح آن qHD 540x960 است.

با اين كه همه اين نكات فني مهم به نظر مي‌رسد، اما مهم‌تر از همه، عملكرد آنهاست كه بستگي به شرايط متفاوت نوري دارد. در اين آزمايش عكس‌هاي مختلفي را مورد استفاده قرار داديم و روشنايي صفحه‌ها را تا جاي ممكن زياد كرديم و به نتايج جالبي رسيديم.

در محيط داخلي يا در تاريكي، سامسونگ رنگ‌هاي زنده و كنتراست بالاتري را توليد كرد، با اين كه بعضي اين حالت را ترجيح مي‌دهند، اما برخي اوقات اين رنگ‌هاي زنده ممكن است براي چشم زننده باشد.

همچنين در رنگ‌هاي سفيد ممكن است سايه آبي مشاهده كنيد. با وجود اين، صفحه نمايش سامسونگ بهترين زواياي ديد را دارد و شما از هر چهار طرف بدون هيچ تغيير قابل توجهي در رنگ يا روشنايي براحتي مي‌توانيد صفحه را مشاهده كنيد. موتورولا و HTC نيز عملكرد خوبي در محيط‌هاي بسته و تاريك براي نمايش عكس و متن داشتند، اما بايد از زاويه مستقيم به صفحه نگاه كنيد و تغيير زاويه، روي رنگ و كنتراست، تأثير منفي مي‌گذارد. كيفيت رنگ‌ها در LG متوسط است، با اين حال تصاوير و متن‌ها به وضوح صفحه‌هاي ديگر نيستند.

در مرحله بعد آزمايش، محيط خارج را با نور مستقيم آفتاب انتخاب كرديم و ديديم صفحه نمايش موتورولا نسبت به بقيه واضح‌تر و روشن‌‌تر بود و تا وقتي زاويه ديد مستقيم داشتيم از همه خواناتر بود. مقام دوم از آن سامسونگ بود كه زاويه ديد بيشتري دارد. صفحه نمايش HTC و LG در اين محيط براحتي قابل رؤيت نيستند و تيره به نظر مي‌رسند.

با اين كه همه اين گوشي‌ها سيستم عامل اندرويد دارند (جينجربرد براي موتورولا و فرويو براي بقيه) رابط كاربري آنها متفاوت است. HTC با داشتن Sense UI آسان‌ترين و قابل تغييرترين رابط را ارائه مي‌كند. اين رابط علاوه بر ويجت‌هاي زيادي كه در اختيارتان قرار مي‌دهد، به شما اجازه مي‌دهد بين مناظر و پوسته‌هاي مختلف انتخاب كنيد كه اين كار در گوشي‌هاي ديگر امكان‌پذير نيست.

بعد از HTC موتورولاست كه در جايگاه دوم قرار دارد. با اين كه ويجت‌هاي زياد و رابط كاربري به روز شده MOTOBLUR با افكت‌هاي سه بعدي زيبايي خاصي به آن بخشيده، اما وجود پنج صفحه خانه كمي نااميد كننده است. در اين رقابت نيز سامسونگ با استفاده از TuchWiz3.0 و ويجت‌هاي زيبا، با اختلاف كمي بعد از موتورولا قرار گرفت. LG نيز با استفاده از Optimus 2.0 با اختلاف كمي مقام آخر به دست آورد. رابط آن به زيبايي بقيه نيست و ويجت‌هاي كمي دارد.

يكي از عواملي كه تأثير مستقيم روي انتخاب خريداران گوشي‌هاي هوشمند دارد، دوربين با كيفيت است كه بتواند در شرايط نوري متفاوت عكس‌هاي با كيفيت بگيرد. بجز LG كه از دوربين 5 مگاپيكسلي استفاده مي‌كند، بقيه گوشي‌ها داراي دوربين 8 مگاپيكسلي هستند.

وقتي در شرايط نور خارجي عكس مي‌گيريم، HTC و سامسونگ عكس‌هاي طبيعي‌تري مي‌گيرند و جزئيات بيشتري را نشان مي‌دهند، اما در بعضي از عكس‌ها سيستم تنظيم رنگ HTC دچار مشكل شد. از سوي ديگر كيفيت عكس‌هاي موتورولا معمولي بودند و جزئيات وضوح كمي داشتند و بعضي وقت‌ها رنگ‌ها چندان طبيعي به نظر نمي‌آمدند. عكس‌هاي LG نيز حالتي غير طبيعي داشتند.

براي عكس‌هاي گرفته شده در محيط داخلي، در روشنايي معمولي تا زياد، در حالي كه كيفيت عكس‌هاي سامسونگ و LG رضايت‌بخش نبود، عكس‌هاي موتورولا بخوبي عكس‌هاي HTC بود، اما در محيط‌هاي كم‌نور و در عكاسي با فلش، موتورولا از بقيه بهتر عمل كرد و HTC و سامسونگ مقام‌هاي بعدي را به دست آوردند و در آخر LG بود كه فلش آن تأثير چنداني بر نور محيط نداشت.

در فيلمبرداري، موتورولا برنده بي‌چون و چراي اين ميدان بود. وضوح فيلم 1920x1080 پيكسل و 30 فريم در ثانيه است و اگر اين ويژگي‌ها براي مقام اول كافي نيست، وجود 2 ميكروفن در پشت گوشي كه به آن امكان فيلمبرداري با صداي استريو را مي‌دهد، عرصه را بر رقيبان تنگ‌تر مي‌كند. بقيه دستگاه‌ها با وضوح 1280x720 پيكسل فيلمبرداري مي‌كنند و در بين آنها HTC از بقيه بهتر عمل كرد و سامسونگ با كيفيت بد جزئيات و لرزش زياد به مقام آخر رسيد. با اين كه بررسي همه ويژگي‌هاي اين گوشي‌ها به مجال بيشتري نياز دارد، ما با توجه به مقايسه‌ها و آزمايش‌هاي انجام شده مقام اول را به موتورولا مي‌دهيم. اين گوشي از لحاظ طراحي، سرعت پردازش و انتقال داده، برقراري تماس، عمر باتري و... از بقيه بهتر عمل كرد، اما در زمينه عكسبرداري و صفحه نمايش از رقيبان خود عقب افتاد. در مقام‌هاي بعدي به ترتيب HTC، سامسونگ و LG جاي دارند.

 در چنین حالتی برای بازکردن فایل موردنظر یا تشخیص این که چه برنامه‌ای قادر به باز کردن آن است، ‌باید فرمت فایل را شناسایی کنیم. فرمت فایل نیز با مشاهده پسوند فایل که در انتهای نام فایل وجود دارد قابل شناسایی است؛ اما این قابلیت به‌طور پیشفرض در ویندوز غیرفعال شده است و برای نمایش پسوند فایل‌ها ‌باید به منوی Tools سپس Folder Options بروید و در نهایت با مراجعه به تب View علامت چک‌مارک کنار عبارت Hide extensions… را غیرفعال کنید. همان‌طور که می‌دانید طی این مراحل برای مشاهده پسوند فایل‌ها چندان معقول به‌نظر نمی‌رسد، همچنین غیرفعال کردن همیشگی این قابلیت نیز مشکلات خاص خودش را دارد؛ چرا که در بسیاری از موارد ممکن است کاربران به‌طور اتفاقی پسوند فایل را هنگام تغییر نام فایل حذف کنند که این کار موجب تغییر در فرمت فایل و عدم شناسایی فایل توسط نرم‌افزار مرتبط با آن می‌شود. نرم‌افزار Change File Extension با توجه به این مشکل طراحی شده است، این نرم‌افزار با روش کار بسیار ساده به منوی راست کلیک ماوس شما اضافه می‌شود و شما را قادر می‌سازد تا تغییر یا مشاهده فرمت فایل را با کلیک راست ماوس روی نام فایل به انجام برسانید.

با انجام این کار منوی راست کلیک برای شما باز و گزینه‌ای با عنوان Change File Extension در آن مشاهده می‌شود. با انتخاب این گزینه، فرمت فعلی فایل به شما نمایش داده می‌شود که با تغییر آن به عبارت دلخواه خود، می‌توانید فرمت فایل را بسادگی تغییر دهید. این نرم‌افزار کاملا رایگان بوده و با حجم کمتر از یک مگابایت و قابلیت اجرا در نسخه‌های 32 و 64 بیت سیستم‌های عامل‌ ویندوز 2000، اکس‌پی، ویستا و 7 از لینک زیر قابل دریافت است:

همان‌طور که می‌دانید با برگزاری یک آزمون به‌صورت الکترونیک، نه نیاز به کاغذ است و نه نیاز به زمان برای تصحیح برگه‌های امتحانی و اختصاص نمره! بلکه همه چیز به‌طور خودکار و در کسری از ثانیه پس از اتمام آزمون در اختیار شما قرار می‌گیرد. همچنین روش‌های سنتی برای تکمیل فرم‌های نظرسنجی نیز مشکلات فراوانی را به‌همراه داشت. مشکلاتی همچون ناخوانا بودن دستخط افرادی که فرم‌ها را پر کرده‌اند، ورود اطلاعات درج شده در فرم‌ها به رایانه و در نهایت نیز جمع‌بندی و ایجاد گزارش‌های موردنظر از جمله مواردی است که نظرسنجی به‌روش سنتی را به یک کار پر هزینه و زمانبر تبدیل می‌کنند.

دوست دارید اولین فرم نظرسنجی الکترونیک یا اولین آزمون الکترونیک خود را ایجاد کنید؟ اگر فکر می‌کنید انجام این کار نیازمند تخصص در برنامه‌نویسی یا تسلط به نرم‌افزارهای مختلف از جمله بانک‌های اطلاعاتی است کاملا در اشتباهید؛ چرا که پیشنهاد این هفته ما عکس این مورد را به شما ثابت می‌کند. نرم‌افزار قدرتمند Wondershare QuizCreator ابزاری با روش کار منحصر‌به‌فرد است که همه کاربران حتی کاربران مبتدی را قادر می‌سازد تا در چند دقیقه (باتوجه به تعداد سوالات پرسش‌نامه یا فرم نظرسنجی) آزمون‌ها و فرم‌های نظرسنجی الکترونیک خود را ایجاد کنند.

به‌کمک این نرم‌افزار می‌توانید فرم‌ها و آزمون‌های خود را با طراحی بسیار زیبا و رابط کاربری بسیار ساده، به‌گونه‌ای ایجاد کنید که تمام افراد شرکت‌کننده در آزمون یا نظرسنجی بدون نیاز به آموزش قادر به شرکت در آن بوده و پس از اتمام آزمون یا نظرسنجی نیز در چند دقیقه گزارش‌های کاملی از نتیجه عملیات را مشاهده کنید.

یکی از مهم‌ترین امکانات قابل ذکر در این نرم‌افزار پشتیبانی از بخش طراحی سوال با روش کاری بسیار ساده است. در این بخش شما می‌توانید بیش از 18 سوال مختلف از جمله سوال‌های چند گزینه‌ای، سوال‌های جای خالی و ... را طراحی کنید. انتخاب پاسخ از بانک کلمات، اتصال پاسخ صحیح از سمت راست به گزینه مناسب در سمت چپ، انتخاب پاسخ از روی تصویر و... نیز برخی از دیگر نمونه‌های این سوالات به‌شمار می‌رود.

طراحی سوال در این نرم‌افزار مانند پر کردن فهرست سوالات روی کاغذ است و براحتی می‌توانید پرسش‌های آزمون یا نظرسنجی خود را با تصاویر، صداها، فایل‌های ویدئویی و انیمیشن‌های فلش ترکیب کنید تا یک فرم کاملا پویا در اختیار کاربرانتان قرار گیرد. همچنین پشتیبانی از قابلیت فرمول‌نویسی در این نرم‌افزار به‌شما این امکان را می‌دهد تا سوال‌های مرتبط با ریاضی، شیمی و فیزیک را نیز بسادگی تایپ و از آنها استفاده کنید.

آزمون‌های الکترونیک آیین‌نامه رانندگی یکی از بهترین مثال‌هایی است که می‌توانیم برای استفاده از این نرم‌افزار به آن اشاره کنیم. در این آزمون‌ها تعداد سوالات کم است و در اغلب موارد نیز چند گروه سوال متفاوت در اختیار آزمون دهندگان قرار می‌گیرد. آزمون‌های مختلف دیگری نیز وجود دارد که به دلایل مختلف پرسش‌ها در آنها گروه‌بندی می‌شوند یا حتی یک تعداد سوال مشخص با ترتیب‌های متفاوت چاپ شده و در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. این روش برگزاری آزمون احتمال تقلب را کاهش می‌دهد و در مواردی نیز شما را قادر می‌سازد تا سطح علمی گروه‌های مختلف را بررسی کنید. نرم‌افزار Wondershare QuizCreator نیز از این قابلیت به‌طور کامل پشتیبانی می‌کند و شما می‌توانید آزمون‌های موردنظرتان را به شکل‌های مختلف که در ادامه به آنها اشاره شده است، اجرا کنید:

ـ برگزاری آزمون با اعمال محدودیت در زمان پاسخ‌دهی

ـ برگزاری آزمون با قابلیت به هم‌ریختگی ترتیب سوالات برای هریک از کاربران

ـ برگزاری آزمون‌هایی در گروه‌های مختلف با توجه به پاسخ‌هایی که کاربران قبل از شروع آزمون به سوالات اولیه شما می‌دهند

ـ برگزاری آزمون پس از دریافت رمز عبور از کاربر (مناسب جهت آزمون‌های آنلاین دانشگاهی و...)

ـ بررسی عملکرد شرکت‌کنندگان با توجه به سیستم درجه‌بندی تعریف شده توسط شما

ـ پشتیبانی از قابلیت نمایش لحظه‌ای از وضعیت آزمون‌دهندگان یا نتیجه نظرسنجی

ـ امکان اختصاص امتیاز منفی به پاسخ‌های اشتباه

هنگام برگزاری آزمون یا نظرسنجی به روش سنتی اگر جنس کاغذی که سوالات مورد نظر روی آن چاپ شده است مناسب باشد و در طراحی فرم سوالات نیز از رنگ و لعاب خاصی استفاده شده باشد، کاربران تمایل بیشتری به انجام آزمون یا تکمیل فرم‌های نظرسنجی پیدا می‌کنند.

با توجه به این موضوع مهم، سازندگان نرم‌افزار فوق نیز قالب‌های زیبا و جذابی را به‌طور پیشفرض در این برنامه جای داده‌اند که شما را قادر می‌سازند تا با یک کلیک، جذابیت و زیبایی را به محیط آزمون خود بیاورید. چنانچه بخواهید می‌توانید براحتی هریک از این قالب‌ها را با سلیقه خودتان شخصی‌سازی کنید و قالب‌های بیشتر را نیز می‌توانید با مراجعه به سایت نرم‌افزار دانلود کنید.

پس از طرح سوال و قالب‌بندی فرم آزمون یا نظرسنجی، نوبت به چاپ آن می‌رسد و از آنجا که در روش‌های الکترونیک از چاپ روی کاغذ خبری نیست، عملیات انتشار الکترونیک به‌جای چاپ به‌انجام می‌رسد. نرم‌افزار فوق نیز اجرای این عملیات را به طور کامل و در قالب‌های مختلف از جمله صفحات وب، فایل‌های اجرایی و فرمت‌های قابل ویرایش در نرم‌افزارهای Word و Excel پشتیبانی می‌کند.

به‌این ترتیب می‌توانید براحتی فرم سوالات خود را در اینترنت منتشر کنید یا آنها را روی سی‌دی در اختیار کاربرانتان قرار دهید. همچنین در صورتی که بخواهید نسخه‌های چاپی آنها را نیز تهیه کنید می‌توانید از فرمت‌های Word و Excel آنها استفاده کنید.

پس از برگزاری آزمون ـ نظرسنجی، تهیه گزارش از نتایج حاصله جزو مهم‌ترین کارها به‌شمار می‌رود.

در این مرحله از انجام کار نیز پشتیبانی از قابلیت گزارش‌گیری توسط سرویس آنلاین (QMS Tracking (http://www.quiz-creator.com، پشتیبانی از قابلیت ارسال خودکار نتایج و پاسخ‌های کاربران به نشانی ایمیل تعیین شده توسط شما و پشتیبانی از قابلیت گزارش‌گیری LMS این امکان را در اختیار شما قرار می‌دهد تا بسادگی گزارش‌های بسیار کاملی را از آزمون ـ نظرسنجی برگزار شده کسب کنید.

پشتیبانی از منوهای ریبون، غلط‌یاب املایی و مشاهده پیش‌نمایش آزمون ـ نظرسنجی قبل از انتشار نیز از جمله امکاناتی است که در این نرم‌افزار به چشم می‌خورند. چنانچه به استفاده از این نرم‌افزار علاقه دارید می‌توانید نسخه رایگان آن را از لینک زیر دانلود کنید:

همچنین نسخه تجاری این نرم‌افزار با پشتیبانی از برخی امکانات که در نسخه رایگان وجود ندارد نیز جهت استفاده به‌طور آزمایشی از لینک زیر قابل دانلود است:

جهت آشنایی با مراحل ایجاد آزمون ـ نظرسنجی و مشاهده نمونه فرم‌های ایجاد شده توسط این نرم‌افزار نیز می‌توانید به لینک‌های زیر مراجعه کنید:

همچنین این خبر برای سایت‌هایی كه بشدت روی خرید لینك تكیه كرده‌اند، حجم زیادی از محتوای بی‌فایده را ارائه می‌كنند یا حتی برای دامنه‌های خیلی قدیمی، خبر خوشی نخواهد بود. دست‌اندر‌كاران گوگل و بینگ طی مصاحبه‌هایی به تاثیرات مثبتی كه نشانه‌های اجتماعی مانند توییت‌ها، Likeهای فیس‌بوك و 1+ ها روی نتایج جستجوی آنها می‌گذارد، صحه گذاشته‌اند. یك سخنگوی مایكروسافت در بینگ گفته است: «از آنجا كه امروزه ایده‌ها، افكار، پرسش‌ها و پاسخ‌ها راحت‌ و آزادانه‌تر از همیشه به‌اشتراك گذاشته می‌شوند، حجم روزافزون اطلاعات حاصل از منابع اجتماعی می‌تواند برای كاربران فواید بسیاری داشته باشد».

در روزهای آغازین به‌وجود آمدن اینترنت، هدف اصلی موتورهای جستجو این بود كه به كاربران اینترنت در پیدا كردن چیزهایی كه می‌خواهند، كمك كنند. گوگل توانست به‌وسیله ردیابی شاخص‌های بهتر از كیفیت محتوا، صنعتی را پایه‌گذاری كند كه تا پیش از آن كسی در آن قدم نگذاشته بود. این شركت یك مجموعه الگوریتم را توسعه داد و اين كه كدام وب‌سایت بین كاربران محبوب‌ترند را اندازه‌گيري مي‌كردند.

اگر سایت شما لینك‌های زیادی به سایت‌های مرتبط داشت، رتبه سایت در گوگل بالا می‌رفت. مجموعه‌ای از عوامل دیگر مانند گذاشتن كلمات كلیدی در سرخط‌ها، عناوین و همچنین بازماندن صفحه نیز تاثیر داشتند، ولی بازیگر اصلی این مساله در دهه گذشته لینك‌ها بودند.

صنعت بهینه‌سازی موتورهای جستجو یا SEO برای این به‌وجود آمد تا به حرفه‌ا‌ی‌های وب كمك كند با گوگل بازی «رتبه مرا بالاتر ببر» را انجام دهند. از یك سو مالكان وب‌سایت‌ها تلاش می‌كنند با استانداردهای گوگل همگام باشند و ثابت كنند كیفیت بالاتری نسبت به بقیه دارند (تولید محتوای با كیفیت بالا، مناسب و قالب‌بندی آن با سلیقه گوگل) و از سوی دیگر سایت‌های مشكوك سعی می‌كنند فرمول مخفی گوگل را فریب دهند تا وانمود كنند محتوای خوبی دارند، بدون این كه چیز مفیدی در سایت خود قرار دهند.

ولی هرزنامه‌نویس‌ها پیشرفت خوبی داشته‌اند. در چند سال گذشته شكایت جستجوكننده‌ها مبنی بر نتایج هرزنامه‌ای و نامناسب با موضوع جستجو شونده، رو به افزایش گذاشته است.

نبرد موتورهای جستجو برای رسیدن به رتبه اول این صنعت همچنان ادامه دارد. گوگل گاهی یك تغییر بزرگ و ناگهانی در الگوریتم‌هایش می‌دهد؛ مانند «به‌روزرسانی پاندا» كه اوایل سال 2011 انجام شد كه تعداد قابل ملاحظه‌ای از نتایج مزرعه محتوا (Content Farm) را از بین نتایج حذف می‌كند. به‌طور دوره‌ای موتورهای جستجوی جدید سعی می‌كنند گوگل را از رده خارج كنند. موتور جستجوی مایكروسافت بینگ توانست بعد از معرفی خود در سال 2009، 30درصد از بازار را ازآن خود كند و بلكو (Blekko) كه یك موتور جستجوی «ضد هرزنامه» است، بعد از راه‌اندازی در 2007 توانست به مرز یك میلیون جستجو در روز برسد و حالا رسانه اجتماعی به عاملی تبدیل شده تا نتایج را بهتر كند.

شبكه‌های اجتماعی، حجم بسیار زیادی از اطلاعات درباره چیزهایی را ارائه كرده‌اند كه كاربران می‌خواهند با اطرافیانشان به‌اشتراك بگذارند.

امروزه افراد هر ماه 30 میلیارد مطلب در فیس‌بوك و بیش از 5 میلیون توییت در توییتر با بقیه به ‌اشتراك می‌گذارند. دانستن این كه انسان‌ها به چه‌چیزی علاقه دارند، برای موفقیت حیاتی است. كاربران نهایی كه قبلا نمی‌توانستند از طریق لینك‌های صفحه‌های وب به محتوا رای دهند، امروزه قادرند این‌كار را با كلیك‌هایشان، بوك‌مارك‌ها، تگ‌ها و رتبه‌بندی‌ها براحتی انجام دهند. اینها نشانه‌های بسیار قدرتمندی برای موتورهای جستجو هستند و بهتر از همه‌ این كه كاربران به سایت‌های نامربوط یا ربات‌های وب فرستاده نمی‌شوند. همه ما قبلا فواید گرفتن اطلاعات اجتماعی به‌وسیله موتورهای جستجو را هنگام مشاهده نتایج دیده‌ و تجربه كرده‌ایم.

بینگ سال گذشته اطلاعات like فیس‌بوك را در نتایج جستجوی خود وارد كرد. اگر شخصی كه در فهرست دوستان یك جستجوكننده قرار دارد صفحه‌ای را Like كرده باشد، این صفحه در قسمت نتایج برجسته‌تر نشان داده می‌شود. این موتور جستجو اخیرا نتایج بهتری از طریق اطلاعات فیس‌بوك و «هوش جمعی» معرفی می‌كند، یعنی محبوب‌ترین‌ها در فیس‌بوك رتبه بالاتری دارند.

گوگل جواب این كار بینگ را با دكمه 1+ و متعاقب آن گوگل پلاس داد. زمانی كه یك كاربر با حساب خود در گوگل وارد می‌شود و جستجو انجام می‌دهد، خواهد دید كه نتایج جستجو توسط این اطلاعات اجتماعی شخصی‌تر می‌شود.

هم گوگل و هم بینگ نتایج بلادرنگ را به جستجوهایشان اضافه كرده‌اند. به این معنی كه نتایج توییتر و حالا گوگل پلاس، در بالای دیگر نتایج، نمایش داده می‌شوند. بعلاوه برخی تجارب نشان داده است كه داستان‌های به‌اشتراك گذاشته شده در توییتر، فیس‌بوك و گوگل پلاس می‌تواند بخوبی روی نتایج معمول جستجو تاثیرگذار باشند.

جولای امسال یك‌سری تحقیقات انجام شد كه آیا مطالبی كه در رسانه‌های اجتماعی به‌اشتراك گذاشته می‌شوند در نتایج گوگل تاثیر می‌گذارند و این كه با چه سرعتی این نتایج نمایش داده می‌شوند؟ در تمام این آزمون‌های انجام شده، توییت‌ها و اشتراكات گوگل پلاس كاملا روی رتبه محتوایی كه قبلا اندیس‌گذاری نشده بودند، تاثیر گذاشتند و نتایج، تقریبا در تمام موارد ثابت بود.

پس از آن سخنگوی گوگل در سخنانی اعلام كرد كه این شركت از كلیك روی دكمه‌های 1+ به‌عنوان یكی از صدها نشانه برای تاثیرگذاری روی رتبه‌بندی و مشاهده وب‌سایت‌ها در نتایج جستجو استفاده می‌كند. همچنین این شركت تحقیق روی چگونگی ارتباط 1+ ها و دیگر نشانه‌های رتبه‌بندی اجتماعی بر رتبه‌بندی جدید وب‌سایت‌ها و كیفیت محتوا را با دقت زیادی آغاز كرده‌اند.

پس از آن سخنگوی مایكروسافت نیز به سخن آمد و اعلام كرد كه توییت‌ها و Likeهای فیس‌بوك كاملا روی رتبه‌بندی URL‌ها در نتایج جستجو در بینگ تاثیر می‌گذارند. این سخنگو همچنین اضافه كرد كه شركت مایكروسافت سعی دارد توازن بین نشانه‌های اجتماعی جدید و دیگر نشانه‌ها برای تشخیص، نتایج مناسب را ایجاد كند، چرا كه سرعت این نشانه‌های اجتماعی در حركت به‌سمت جلو، روز به روز درحال افزایش است.

هنگامی كه وارد یك موتور جستجو می‌شویم می‌خواهیم سوژه مورد نظرمان را فورا و بدون دردسر پیدا كنیم. پس كاملا روشن است كه رسانه‌های اجتماعی در نشان دادن سریع و مناسب‌تر نتایج به موتورهای جستجو كمك می‌كنند. در طولاني مدت این كار به كسب و كارهایی كه در مسیر SEO قرار دارند نیز كمك می‌كند تا روی چیزی كه باید انجام دهند (تولید محتوایی كه مورد نیاز كاربران است) تمركز كنند.

محمدحسین كردونی

منبع: mashable

طي چند سال اخير، پايگاه‌هاي داده NoSQL توجه زيادي را به‌سوي خود جلب كرده‌اند، كه يكي از دلايل آن، قابليت بي‌نظير اين پايگاه‌هاي داده براي شكوفايي مشاغل تحت وبي است كه نياز به پاسخگويي داده‌هاي در حال رشد كاربران دارند و مي‌تواند از داده‌هاي حجيم بخوبي استفاده كند.